Varri masiv, 19 vota kundër Kushtetueses

Në malin e Dajtit, vetëm shtatë apo tetë kilometra larg selisë së Gjykatës Kushtetuese në qendër të Tiranës, zbulohet një varr masiv, ku mendohet të jenë ekzekutuar të tjera jetë, mendje ndryshe kundër regjimit komunist. Aty janë gjendur kafka me nga një provë plumb pas koke në vitet e frikshëm të diktaturës dhe tani të afërmit e mbetur do të përpiqen mes ADN e ekspertizës së duhur shkencore të prehin eshtrat e njerëzve të gjakut të humbur afro 35 vjet më parë. Sendet personale kanë mbetur si relike për të ndihmuar ndoshta me pak fat familjet që të gjejnë të humburit e ekzekutuar, numri i të cilëve shkon mbi 6000. Ashtu mandatmbaruar, gjykatësit supremë morën dhe vendimin e tyre të fundit, duke përmendur se kishin referencë Komisionin e Venecias, duke i dhënë me ose pa dashje ngjyra evropiane, që i kishte konsultuar që po të ndodhte zbatimi i ligjit, atëherë do të kishim cënim të drejtash të njeriut nëse ligji bëhej funksional. E gjithë kjo kasaphanë e së shkuarës ka ardhur pak ditë pas vendimit të Kushtetueses për të ngritur zërin që duhet ndryshuar patjetër diçka, duhet votuar, pranuar dhe vënë në zbatim një ligj, që armëtarët e vrasjes së mendjes ndryshe, të mos jenë sot vendimmarrës për jetët e bijve të atyre që gjenden në ato varre, që si ai i hapur janë të shumtë në Shqipëri. Që prej 20 vitesh ashtu si konstatohet dhe në përgjigjet e Komisionit të Venecias, ky ligj në variante të ndryshme, korrektuar e ndryshuar shumë herë është rrëzuar dhe nuk është lënë të hyjë në fuqi nga e njëjta Gjykatë, nga ajo Kushtetuese. Në të gjitha rastet e refuzimit, juristët e thinjur nga përvoja e shumtë e dyshimtë dhe e paformatuar drejt, kanë dhënë arsyetimet, duke e veshur të fshehtën me ligj në një nga mënyrat më të pabukura. Një pjesë e dukshme dhe e konsiderueshme e kësaj trupe që ka konflikt interesi me ligjin e lustracionit, mbart në trajtën më të qartë dozën e së shkuarës, duke penguar pastërtinë e atyre që janë kthyer në politikëbërës në shumë institucione, duke u ribërë mëkatarë të rinj në këtë moshë të vjetër. Të afërmit, sigurisht familje të persekutuara kanë si kujtim më në fund dhe tragjikisht eshtra të dërmuara nga plumbat dhe rivrasja u vjen nga ata që morën vendime ekzekutimi 20, 30, e shumë e shumë vite më parë, sigurisht nën bekimin e djalltë të Sigurimit të Shtetit. Trashëgimia e pushtetit duket se nuk është ndërprerë, pasi për hir e në emër të ligjit të së drejtës, dikush, diku vazhdon të qeverisë drejtësinë me një grafik të ri krimesh. Hapja e dosjeve tani është bërë telenovelë, që nuk i mbarojnë kurrë seritë, por ka thelbin e mjerë që personazhet që janë gjallë justifikohen me personazhet reale që kanë vdekur, se cënimi i të drejtës së tyre (të gjallëve) qenka mohim kushtetues, ndërsa marrja e padrejtë e jetës së atyre që u vranë qenka çuditërisht, së paku moralisht e drejtë e kushtetuesve të sotëm, sigurimsave të djeshëm. Tensioni politik pret një tryezë mes mazhorancës dhe opozitës, që ka muaj që bojkoton Parlamentin. Presidenti, Kryetari i Këshillit të Lartë të Drejtësisë, ka marrë mbështetje që të jetë ndërmjetësi mes palëve që të gjendet një zgjidhje, që vendi të ketë të gjithë të zgjedhurit në Kuvend. Zhurma joligjore e radikale e Ramës për hapjen e kutive, duhet të marrë fund në këtë pjekje politike në tavolinë. Por së paku, mazhoranca duhet të kërkojë dhe një shtesë në këtë tavolinë, që të zgjidhë këtë bojkot 20-vjeçar, atë të hapjes së dosjeve. Rama kërkon hapjen e kutive të zgjedhjeve të 28 qershorit, ndonëse ka pasur 40 mijë sy, e po aq veshë të besuar, ka pasur 80 mijë shqisa, që nuk ia kanë konfirmuar pretendimin e sajuar me shumë muaj vonesë. Këtë kërkon Rama me këtë bojkot gjashtë mujor, ashtu si Berisha dhe mazhoranca të kërkojë pas bojkotit 20-vjeçar të Kushtetueses të hapë dosjet e Sigurimit të Shtetit. Ky është një tjetër ekuacion që mirë do të ishte të merret parasysh e t'i jepet zgjidhje nga demokratët e socialistët në këtë tryezë, meqë po mblidhen për gjëra të rëndësishme. Mazhoranca duhet të ofrojë zgjidhjen për këtë bojkot të pafund, sepse në themel të atyre që presin zgjidhjen, janë ata që kanë votuar përjetësisht pro saj. Ndaj, hapja e dosjeve le të jetë prishja e bojkotit të fundit, paçka se Kushtetuesja ka pasur thuajse gjithnjë palë PS në këtë aksion të padrejtë.

Kthehu | 09.02.2010