Kuvendi votoi pro ndryshimeve për Gjykatën Speciale. Edhe Vetëvendosje dha votën e saj. Megjithatë, në vend që tensioni të binte, para institucioneve pati bllokim, mjete piroteknike, xhama të thyer, zjarrvënie dhe njerëz me maska. Pyetja tani nuk është më vetëm çfarë kërkojnë protestuesit, por kujt i shërben kjo dhunë.
Protesta është e drejtë demokratike. Dhuna nuk është.
Më 5 tetor, Policia e Kosovës konfirmoi se persona nga turma tentuan të hynin brenda rrethojave të Kuvendit dhe hodhën mjete të ndryshme e piroteknike drejt objekteve shtetërore. Policia u bëri thirrje vazhdimisht pjesëmarrësve të protestonin në mënyrë paqësore.
Më vonë situata u përshkallëzua.
Hyrjet e Kuvendit u bllokuan. Protestuesit deklaruan se deputetët nuk do të lejoheshin të largoheshin pa votimin e ligjit edhe në lexim të dytë. Sipas raportimeve nga terreni, u thyen xhama, u hodhën mjete piroteknike dhe deputeti Fahrush Rexhepi u kap me forcë e u kthye drejt Kuvendit. Edhe Besnik Bislimi u kap fizikisht nga protestuesit.
Në mbrëmje pati edhe djegie të shportave të mbeturinave në rrugë, ndërsa policia përdori gaz lotsjellës dhe topa uji.
Këtu fjala “protestë” nuk mjafton më për të përshkruar gjithçka që ndodhi.
Sidomos kur kërkesa kryesore politike tashmë kishte marrë rrugë institucionale.
Komisioni parlamentar e mbështeti unanimisht projektligjin për ndryshimin e Ligjit për Dhomat e Specializuara, ndërsa më pas ndryshimet kaluan edhe në lexim të parë në Kuvend. Kuvendi i Kosovës
Pra, nëse kërkesa ishte që Kuvendi të merrej me ndryshimin e ligjit, kjo po ndodhte.
Përse atëherë duhej të bllokoheshin deputetët?
Përse duhej të thyheshin xhamat?
Përse duhej të digjej në rrugë?
Dhe përse në një situatë të tillë shfaqen njerëz me fytyra të mbuluara?
Kjo e fundit nuk është hollësi.
Kosova ka arsye të jetë veçanërisht e kujdesshme kur në momente tensioni shfaqen grupe që fshehin identitetin. Institucionet e sigurisë duhet të zbulojnë kush janë këta njerëz, nga vijnë dhe nëse veprojnë spontanisht apo si pjesë e një organizimi.
Nuk ka sot provë publike që personat me maska të jenë drejtuar nga Serbia. Por pyetja se kujt i shërben dhuna është plotësisht legjitime.
Dhe këtu përgjigjja politike është më e lehtë për t'u parë.
Çdo pamje e Prishtinës me zjarr, persona të maskuar, sulme ndaj policisë apo institucioneve është material që Serbia mund ta përdorë kundër Kosovës.
Kosova e ka provuar edhe më parë sa të rënda mund të jenë pasojat kur një krizë e brendshme shndërrohet në argument ndërkombëtar kundër saj.
Nuk është e nevojshme që Beogradi të organizojë çdo incident për të përfituar prej tij.
Mjafton që Kosova të prodhojë vetë pamjet e kaosit.
Pastaj Serbia e bën pjesën tjetër.
Prandaj ajo që ndodhi sot nuk mund të arsyetohet vetëm me Gjykatën Speciale.
Nëse qëllimi është ndryshimi i ligjit, Kuvendi po e trajton atë.
Nëse qëllimi është ndryshimi i aktgjykimit ndaj Hashim Thaçit dhe të tjerëve, beteja juridike zhvillohet në Hagë. Paneli i Apelit tashmë është caktuar dhe palët kanë afat deri më 27 nëntor për njoftimet e apelit.
Asnjë zjarr në Prishtinë nuk ndryshon një aktgjykim në Hagë.
Asnjë xham i thyer nuk e ndihmon mbrojtjen.
Asnjë deputet i kapur me forcë nuk e afron lirimin e askujt.
Përkundrazi, dhuna e zhvendos vëmendjen nga procesi juridik dhe nga kërkesat politike te destabilizimi i Kosovës.
Dhe pikërisht këtu lind pyetja që duhet bërë pa frikë:
A është Specialja ende arsyeja e vërtetë e kësaj përplasjeje, apo është kthyer në pretekst për diçka tjetër?
Sepse nëse kërkesa po trajtohet në Kuvend, por rruga vazhdon të digjet, atëherë qytetarët kanë të drejtë të kërkojnë një shpjegim tjetër.
Po aq serioze është edhe përgjegjësia e organizatorëve.
Ata nuk mund ta marrin vetëm meritën për mobilizimin dhe pastaj të distancohen nga gjithçka që ndodh brenda turmës. Nëse në mesin e protestuesve veprojnë persona të maskuar dhe të dhunshëm, organizatorët duhet të ndihmojnë institucionet në identifikimin dhe izolimin e tyre.
UÇK-ja nuk mund të përdoret si mburojë për vandalizëm.
Emri i veteranit nuk e vendos askënd mbi shtetin.
Dhe mbrojtja e ish-krerëve të UÇK-së nuk mund të nënkuptojë sulm ndaj institucioneve të Republikës së Kosovës.
Në fund, një gjë duhet parë ftohtë:
Kush përfiton kur Kosova paraqitet si shtet ku Kuvendi bllokohet, policia sulmohet, rrugët digjen dhe njerëzit me maska marrin kontrollin e turmës?
Hashim Thaçi nuk përfiton.
Apeli i tij nuk përfiton.
Kosova nuk përfiton.
Serbia po.
Dhe vetëm kjo duhet të mjaftojë që çdo qytetar, çdo veteran dhe çdo organizator serioz të ndalet e të pyesë: ku po na çon kjo?