Vargu në botën e ëndrrave të freskëta - Bota Sot
Vargu në botën e ëndrrave të freskëta

Kultura

Vargu në botën e ëndrrave të freskëta

Nga: Ilam Berisha Më: 19 gusht 2019 Në ora: 23:29
Ballina e librit

Këto ditë, kur po përcëllon vapë, nga njëra anë, vapë nga stina e verës, e nga ana tjetër, kur shpirtin e këtij njeriu, përkatësisht të qenies sonë shqiptare, e ka mbërthyer ankthi i dëshpërimeve nga mbështjellimet, që, nganjëherë edhe dikush, si me ironi mund të thotë se, ndoshta: “mos e kemi humbur udhën në oborrin tonë”, për të na i ndriçuar mjegullnajat, e për të na e qetësuar e freskuar shpirtin, lexuesve, u vjen shpërblim, libri për fëmijë “Kush më puth i pari”, i autorit, Beqir Cikaqi.

Autori, mirë e percepton kohën në të cilën po jetojmë, dhe për të na i lehtësuar ngarkesat, e për të na sjellë disponimim, që nganjëherë edhe fshikullimat e të qeshurat na mungojnë, për të filtruar egoizmat e ogurit të mbërthyer, na freskon me shpirtin e padjallëzuar të fëmijës, me botën e pastër që ata gëzojnë, e që, atyre edhe u takon.

Titulli i këtij libri, “Kush më puth i pari”, është sinonim i dashurisë, i rrezes e i dritës, i paqes e i ardhmërisë, sepse vetë fëmijët janë të tillë. Mozaiku i ngjyrave në kopertinë, është buzëqeshja e fidanëve, është freskia e fletëve të degëve të këtyre lisave që frymojnë aromë e jetë pa brenga, plot gëzim e hare, plot dritë e dashuri.

Libri, “Kush më puth i pari”, i autorit Beqir Cikaqi, nis me poezinë “Fjalët magjike”. Dhe, a nuk kemi nevojë, që nga koha kur ta mbëltojmë lisin, t’i japim formën e duhur, ta krasitim, ta ujisim, e ta drejtojmë të rritet vertikalisht me shikimin kah drita?! Janë fjalët magjike të autorit që, ne, prindërit e tyre, jemi bartësit dhe përgjegjësit për t’ua dhënë kahen e duhur në jetë. Fjalët: “Ju lutem”, “Faleminderit”, “Më vjen keq apo më fal”, që për fat të keq, mund të çalojmë nga pak në të komunikuar, janë tamam si behari, e me vlerë, më të çmuara se ari, sepse mbështetur në këto porosi, ndërtohet karakteri njeri, thotë poeti, Beqir Cikaqi.

Ne që jemi gjyshër, jemi të dhënë shumë pas mbesave e nipave. Ndoshta edhe kemi të drejtë, sepse, edhe ata na duan shumë. Ndoshta, mirëmëngjesi-interesi. Gjyshi u blen dhurata, sheqerka e akullore, lapsa e fletore, madje, gjyshi bëhet edhe kaluç, e nipat hipin mbi të, argëtohen e bëjnë humore. E gjyshja, edhe ajo e ka ndjenjën e ëmbëlsisë. Por, nipat e mbesat, nuk paskan gjyshe, sepse gjyshes, na i thënkan Nanë. Për këtë, autori i librit, në faqen 18, na paska shpallur një konkurs, me titull: “Konkurs për gjyshe”. Në të parë këtë konkurs, nipat e mbesat, Dea, Rita, Joni e Harisi, që të mos kenë gjyshe më ndryshe, anulojnë këtë konkurs, dhe, sipas të drejtës së tyre, gjyshen, mund ta thërrasin qysh të duan, herë nanë e herë gjyshe.

Duke shfletuar librin, mozaiku i poezive, nuk na lë të mërzitemi së lexuari. Malli për atdhe, është kushtrim i poetit për të kujtuar atë, pra atdheun, për të përkujtuar dëshmorët e luftëtarët e lirisë që, ata edhe janë bartësit e lirisë. Është dashuria ndaj natyrës e ndaj kafshëve, ndaj zogut, ndaj kecit e papagallit, sepse, edhe këto e mishërojnë poetin për ta kujtuar e për ta dashur vendlindjen. Vargjet e këtij libri, me këto poezi kaq të bukura, ndonëse përkushtuar kalamajve, te lexuesi dërgojnë porosinë e respektit për njeriun, ndjenjën e dashurisë, të humanitetit e të bamirësisë, duke i bartur këto ndjesi drejt udhës te brezat e ardhmërisë.

Autori, pa ndonjë të keqe, ndonëse, për ta bërë poezinë më të kapshme u shmanget figurave letrare, përmes figurës së papagallit, me qëllim që të argëtohen fëmijët, metaforikisht, satirizon njerëzit e ligë, të cilët, duke mos shikuar të bëmat e tyre, me thashetheme, përgojojnë e padrejtësisht belbëzojnë. Rima e përdorur në çdo poezi, shijes së të kuptuarit të saj, i jep ton të butë muzikor. Edhe krahasimi haset te disa poezi, si: “Dy mbesat e mia, janë shumë të bukura, Dea si dallëndyshe, e Rita si flutura”; “Fëmija në djep, si buka duke u pjekë”.

Duke përfunduar vlerësimin tim me këto pak fjali, edhe njëherë e përsëris se, libri fillon me poezinë “Fjalët magjike”, ndërsa përfundon me një titull tjetër të një poezie, “Shenjat e pikësimit”. Nuk mund të anashkaloj edhe mesazhin e kësaj poezie. Shenjat e pikësimit, të gjithë i dimë, apo duhet t’i dimë, sepse i kemi mësuar gjatë shkollimit. Mirëpo, sipas poetit, ato përzihen shpesh, madje duke dashur të dominojnë njëra ndaj tjetrës, shpesh edhe ngatërrohen, dhe kështu, prishin kuptimin.

Marrë simbolikisht, u ngjajmë edhe ne zënkave e përçarjeve të shenjave të pikësimit. Prandaj, pas gjithë këtyre zënkave që po përjetojmë, vetëm të bashkuar, botën, përpara do ta çojmë, thotë poeti, Beqir Cikaqi.

I nderuar autor Cikaqi, vazhdoni të shkruani, duke dëshiruar që, krijimtaria juaj artistike të futet në antologjinë shkollore të fëmijëve.

Image
Shfaq komentet
comments powered by Disqus
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat
Sondazh Pas votimit të projektligjeve për shndërrimin e FSK-së në ushtri, a mund të ketë inskenime nga Serbia për një luftë të re në Ballkan?
Loading...