Homazh fjalës - Bota Sot
Homazh fjalës

Kultura

Homazh fjalës

Nga: Agim Desku Më: 26 maj 2020 Në ora: 18:41
Agim Desku

-Vëllait

 

E di çfarë më thonë miqt e fjalës

Kur i pyes për fjalën e bukur

E them nga shpirti i plastë

Se s'ka si fjala e shejtë vëlla

 

Edhe nëse e shkel fundin e botës

Edhe po hyre thellësive titanikiane

Fjalë të dhembjes e më plagë gjen

S'gjen si të vëllait dhe mikut të shejtë

 

Nëpër shekuj fjala s'di a na ka besue

 

A ka folë ndonjëherë gjuhën tonë

Kur i jemi betue në dhembje të vëllait

Kurrë mikun mos më e tradhëtue

Nuk i harrova kurrë plagët e luftës

 

Ndoshta kam arsye sot të festoj

Fitoret e luftës në ditar po t'i numëroj

Vëlla nuk të harroj jeta e bukur

Ia dole t'i mund Apokalipsat e ferrit.

 

JU FALA YJEVE

 

Nuk është gjithçka e akulltë në jetë

Nëse themi së perënduan ëndrrat

Drejt yjeve është ngrit dritë e vërtetë

Për t'i shkrirë janarët e mbetur shkretë

 

Mbi re edhe diellin e paskan stolisë

Kur të bie shi ta ftojnë shfaqjen e ylberit

Me ngjyrat e tij e kanë zgjedh Ernen hyjëri

Edhe unë ju fala yjeve në këtë mbretëri

 

Të flas për ditët dhe vitet që vijnë në vijim

Lot vargu më dërgon për letrën e bardhë

T'i vëjmë kujtimet që na rrinë plot mallë

Sofrës së yjeve i falim buzëqeshje t'gjallë

 

Tani kur e di së cili engjjëll rri mes yjesh

Dua t'i ndajë kujtimet edhe me diellin

Asnjë dhembje të jetës nuk e la në tokë

Aromë trëndafilash të mbushet kjo botë.

 

REGJIMET

 

Regjimet nuk i kupton mendja

Këtë fjalë nuk ta do as zemra

 

Pesë shekuj ka pasur regjime kjo tokë

As edhe një nuk e mundi këtë botë

 

Të gjitha e kanë të shkruar të pësojnë

Të vetmuar ferrin nëse do e përballojnë

Veç populli të bukurën ka më e gëzue

Regjimet si erdhen kanë më përfundue

 

Shtrenjtë mëkatet do t'i paguajnë

Historia nuk i harron këta demonë

Veç para ferrit populli do t'i gjykon.

 

 

MOLLË E NDALUEME

 

I kemi kafshue mollat e ndalueme

Kur faqja e hidhur e historisë sime

U bë sy i vërbuar i Portës së Jelisesë

 

Në Shen Stefan u çmenden shekujt

Heronjtë mbetën peng të lirisë

 

Si s'më lanë as pak tokë të pandarë

Sa të pushoj pak në Kopshtin e Edenit

 

E di si të jetohet në teatrin lakuriq

I urryer edhe nga dehja e vetvetes

 

Jam thyer nga qëndrimi im burrënor

Më mirë të bëhem kalorës venedikian

I dashur për puthjet që engjëjt na i falin

 

Më kanë qujtur palaço disa të pa fytyrë

Pse e rujta fjalën në muzeun e zemrës

Çmendurisht kohët luftojnë për të më urryer

 

Diellit i bëj lutje dritën kurrë mos ma ndal

Po nuki pashë yjet herët çdo mëngjes

Për heroinën e luftës jam gati të vdes

 

Kanë vërshue lumenjt në sytë e tu Erna

Më kanë pushtue thellësitë e Titanikut

Më urrejnë pse fjalës i qëndroj n'besë t' mikut

 

Po ia kthej tokës borxhin që më fali për yjet

T'i them diellit të mos ma fikë dritën veç sonte

Edhe unë të digjem siç është bërë hi bac Ademi

 

E di se nëse ulëm këmbëkryq Natën e Zjarrtë

Plisin e Gjergjit do ta shohësh në kokën e Prometheut.

 

PSE SHKRUAJ

 

Shkruaj se e di se ju duhet miqve një fjalë

Ajo e bukura t'i mbanë në jetë të gjallë

Kam më shkrue për yjet që më s'janë vet

Mbi re ka kohë që kanë ba shoqëri të re

 

Më duhet të shkruaj për t'ia kujtuar vetes

Se dikur isha pesë shekuj i robëruar

Për besë fjalën e kisha të trashëguar

Për këtë flasin lapidarët nëper secilin lokalitet

 

Për të bukurën ec e mos e thuaj një fjalë

Kur rri me ty dhe të shndërron në hyjni

Shumë kam për të shkrue për të vërtetën

Nëse nga aty kam liri të flas për jetën

 

Edhe çfarë më thot luftëtarja të shkruaj

Lirinë e trimit në teater e do ta ruaj

S'ka frikë nga dhembja e as nga shembja

Demonët e atdheut i di me emra

 

S'dua të shkruaj për urrejtjen asnjë fjalë

Ah sikur të ishte kjo e keqe veç përrallë

Të shkruj për hyjnitë kur të falin dritë

Buzëqeshja e tyre çdo ditë lart të ngritë

 

Të gjithë shkruajnë për rrënjët e Gjergjit

Por unë shkruaj të mos na marrin ca të huaj

Ec e mos shkruaj për këtë popull më gjuhë të Zotit

Mjerisht i ndarë në copa të Evropës

 

Ca në Anadoll e ca në botë si robot

 

Shkruaj edhe për motrën bije e konakut

Kur vjen të vëllai pimë kafe buzë oxhakut

Dritën e diellit nga larg ajo ma sjellë

Për të trëndafilat më të bukur unë i mbjelli.

Shfaq komentet
comments powered by Disqus
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat