Shqip t’bërtas - Bota Sot
Shqip t’bërtas

Kultura

Shqip t’bërtas

Nga: Agim Desku Më: 31 maj 2020 Në ora: 22:38
Agim Desku

A m'i huazon motër

nëntë plagët e Gjergjit

Të ngritëm shkallëve

për tek dielli

E di se kush më jeton

në atë pjesë t'botës

Të rri lart o të mbytëm

në fundin e gotës

Mos u merakos për flakën

nëse na djeg

Asnjë fuqi e stuhive

s'ka për të na rrxue

Të bërtas deri n'qiell

yjet më i bashkue

Pesë shekujt e ferrit

n'dhe më i palue

Edhe ëndrrat i due

në det më i gjue

Veç kujtimet n'dry

më duhet më i lane

Nëse sërish lind

n'këto troje ndonjë zanë

Besë atdheu e fjalë hyjnish

kam më i dhanë

Kam më bërtit

shqip si dragua

T'shoh luftëtaren

si e shuan etjen n'krua

Ah sa mirë e ruan

besën e Konstadinit

E mbështjell me fjalë

dhe trëndafila të prillit

Të bërtas më shumë se Erna

më besoni së s'kam fuqi

Në varg poeti si s'kllav

më më qef rri

T'i them diellit digje

atë botë të djallit

Bëre mëkat ferri kur ia ndave

në dysh dashninë fatit.

ÇFARË GOTË TË NGRITI

Sot s'di çfarë gote të ngriti

Mendova një gotë verë për Çamëri

Një për Preshevë e Malësì

Për Mitrovicën e harruar do të dehëm

Në gotën time s'ka verë as raki

E kanë mbushur dhembje e mërzi

Bota s'çanë kokën nëse unë kam plagë

Çmendem a festoj për të është njëjtë

Gotës i paskan hedhur veç pak plagë

T'i dyfishoj plagët që s'kanë shërim

Si ta ngriti këtë gotë t'thyer copë e grimë

Seç i ngjanë atdheut jeta e poetit të lire

I kërkova gotës të mos mbushët çmendi

Edhe pse nuk do të jetohet pa këtë "liri"

T'i kisha grushtat e Migjenit e fuqinë e Prometheut

Valë deti t'i bëja dhembjet tua atdheut

Më duhet të qëndroj e të bëhem Promethe

Ikja s'më ngjanë në burrëninë time

Veç dashnia që mbajnë shqipet në gji

Më mbushin gotën e më falin liri.

MË PËRVLOVE MITROVICA IME

M'i ka ngja nuses

Dikur kur ka gatue mirë

Verës kur ma ka sjellë bukën

Në arë veshur me ar dhe e lire

Në të mbjella e në të korra

Fare pa u lodhë hiq

E di zemra e saj

Kur kalonte Ibrin përtej

Sa herë ia kanë la e fshi

Magjen e bukës

Drita e minatorit ia ka rritë

Lulet e prillit

Fjalë t'zezë

Askush s'ka mujt më ia qitë

Në Mona Liza

Të kam krahasue çdo ditë

M'i ke ngja luftëtarit

t'pushkës e penës

Duhet të qëndrosh

Për t'bërë sakrficë

Për nënën që të rriti

E s'di a jeton ma

E tretën larg

Kur na ndanë e na vranë

Sot jetoj në qytetin

Pa emër t'bashkuar

Afër urës pres

Prometheun e bekuar

Një si Isa Buletini

Kur e ndihmoj Pavarësinë

Dikur Mitrovica ishte krenare

Për tërë Shqipërinë.

Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat