8 shenjat që tregojnë se fëmija juaj ka nevojë për ndihmën e një psikologu - Bota Sot
8 shenjat që tregojnë se fëmija juaj ka nevojë për ndihmën e një psikologu

Life style

8 shenjat që tregojnë se fëmija juaj ka nevojë për ndihmën e një psikologu

Më: 25 janar 2020 Në ora: 09:50
Ilustrim

Ja disa nga shenjat që duhet të tërheqin vëmendjen e çdo prindi.

Reagim i tepruar

Sjellja përçarëse tek fëmijët deri në moshën 10 vjeçare mund të gjenerohet nga një ankth i panjohur, thotë Instituti i Fëmijëve Mind në SHBA, reagimi i tepruar është një përgjigje psikologjike e realizuar nga mendja e fëmijës. Është një mënyrë për të shprehur ndjenjat e tyre të fshehura: ekziston një shqetësim i brendshëm nga i cili vuan fëmija në situata që kërcënojnë.

Sikleti i tyre i bën ata të humbasin kontrollin e shumë situatave, duke rezultuar në sjellje çrregulluese. Një psikolog i fëmijëve mund t’i ndihmojë ata të kuptojnë reagimet e tyre dhe të kuptojnë se mjedisi ku ndodhen nuk është aspak i dëmshëm për ta.

Zemërim i vazhdueshëm

Prindërit e fëmijëve të vegjël e dinë që ata duhet të merren me ulërima dhe shkelmim, por nëse zemërimi është një sjellje të cilën fëmija e bwn shpesh, ju duhet t’i jepni fund. Zemërimi i shpeshtë mund të sinjalizojë shenja ankthi, ankth në fëmijëri dhe madje edhe çrregullim të hiperaktivitetit të deficitit të vëmendjes (ADHD). Një psikolog mund të identifikojë lehtësisht rrënjët e zemërimit të fëmijës tuaj dhe, me këtë, të japë zgjidhje më të përqendruara për rastin e tyre të veçantë.

Trishtim dhe nervozizëm i vazhdueshëm

Nëse një fëmijë ka tendencë të trishtohet për çështjet për të cilat ne nuk i dimë ose bëhet nervoz, duhet të shikojmë më thellë për të kuptuar konfliktin fillestar. Nëse është e mundur, duhet t’i pyesim ata pse janë kaq të trishtuar. Një fëmijë që nuk gjen ngushëllim me prindërit e tij ose që nuk arrin të gjejë paqe në shtëpinë e tyre, duhet të vizitojë një profesionist.

Në moshat e reja, fëmijët e kuptojnë se prindërit e tyre po përpiqen t’i ndihmojnë dhe kjo ka tendencë t’i qetësojë ata. Konflikti shfaqet në momentin kur shqetësimet e tyre janë të vazhdueshme dhe nëse ato vërtiten rreth obsesioneve. Ky mund të jetë një çrregullim obsesiv detyrues (OCD), i cili bën që fëmijët të përjetojnë obsesione (frikë) të panevojshme dhe detyrime (sjellje).

Një rënie e papritur dhe e pashpjegueshme e notave

Një rënie e papritur e notave mund të jetë një shkak shqetësimi. Notat kanë tendencë të pasqyrojnë stabilitetin emocional të fëmijëve, më shumë sesa performancën e tyre akademike, veçanërisht kur bëhet fjalë për të vegjlit. Ndonjëherë mund të jenë pasojat e ngacmimit, por me një fëmijë 5 ose 6 vjeç, çështja mund të jetë më personale. Është më mirë që së pari të konsultoheni me mësuesin e klasës dhe, nga kjo, të vlerësoni mundësinë e vizitës tek një psikolog.

Preferojnë të qëndrojnë vetëm

Herë pas herë, çdo fëmijë ka nevojë për pak kohë vetëm, në heshtje, pa shumë njerëz përreth. Por, deri në cilën masë kjo veprimtari po bëhet preferencë për ta? Fëmijët duan të shoqërohen vazhdimisht. Kur fillojnë shkollën fillore, ata nuk mund të ndalojnë së foluri për ditën e tyre, ata duan të mblidhen me miqtë ose të luajnë gjithë pasditen me prindërit e tyre. Por, ka shumë fëmijë të tjerë që preferojnë të flasin më pak ose thjesht të luajnë vetëm në shkollë. Të pyesni mësuesin e fëmijës nëse e kanë vërejtur këtë veçanti është hapi i parë që duhet të ndërmerret. Këto shenja të vogla mund të jenë fillimi i ankthit te fëmijët .

Paaftësia për t’u përqendruar

Shumë fëmijë kanë tendencën të ëndërrojnë gjatë ditës, por kur gjithçka përfundon, ata akoma nuk arrijnë t’i kryejnë detyrat e shtëpisë në kohë, të mësojnë, të shkruajnë dhe të flasin saktë. Ju duhet t’i kushtoni vëmendje nëse shkalla e përqendrimit të tyre bie shumë, deri në atë pikë sa fëmija nuk qëndron ulur, shpërqendrohet lehtë, ose e ka të vështirë për të studiuar. Vetëm në disa seanca një psikolog mund të kuptojë nëse është një rast disleksie ose ADHD.

Obsesione dhe detyrime

Obsesionet dhe detyrimet mund të jenë një pjesë normale e zhvillimit të një fëmije, përveç rasteve kur nuk ndërhyjnë në jetën e përditshme. Nëse vëreni që fëmija juaj ka obsesione dhe detyrime më të rënda se sa bashkëmoshatarët, duhet të shqetësoheni. Kjo është një nga mënyrat më të zakonshme në të cilat shprehet sindroma OCD. Nëse ky lloj obsesioni ndikon tek fëmija në atë mënyrë që nuk i lejon ata të kryejnë detyrat e tyre të përditshme, është e nevojshme të kontaktoni një psikolog.

Ndryshime të papritura në oraret e gjumit

Që nga koha kur ata janë bebe, deri sa të bëhen fëmijë më të pavarur, është thelbësore që si prindër, t’i ndihmoni ata të krijojnë zakone të shëndetshme të gjumit. Ndryshimet e orareve lidhen me problemet e sjelljes. Marrëdhënia mes zhvillimit fizik dhe emocional dhe cilësisë së gjumit është thelbësore. Mos fjetja mjaftueshëm në moshat e hershme mund të ndikojë në zhvillimin e trurit dhe aktivitetet e përditshme të fëmijës. Nëse më parë keni caktuar orare të gjumit në shtëpi dhe fëmija fillon të ketë vështirësi në gjumë, ka pagjumësi ose është vazhdimisht i lodhur, është thelbësore të bëni një vizitë te një psikolog.

Shfaq komentet
comments powered by Disqus
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat