“Dita e çlirimit të Shqipërisë” - Persiatje dhe Refleksione

Opinione

“Dita e çlirimit të Shqipërisë” - Persiatje dhe Refleksione

Nga: Prof.Dr.Gazmend PULA Më: 29 nëntor 2021 Në ora: 20:31
Foto ilustrim

Data 29 Nëntor si simbolikë për Ditës e Çlirimit të Shqipërisë,është urdhëruar, diktuar, detyruar dhe imponuar turpshëm dhe politikisht dhunshëm, nga Serbo-Jugosllavia titiste dhe e zëvendësit të tij serbomadh A.Rankoviqit…! Këtë e pohoi, edhep se në këtë mënyrë relativisht apodiktike dhe jo aq diplomatiko-fleksibile, por, edhe tentoi edhe ta elaboroj përmbajtësisht si më poshtë! Madje me gjithë respektin e plotë për ndjenjat dhe simboliken e Ditës së Çlirimit, Luftës Nacional Çlirimtare dhe të përkrahëseve të saj të drejt!

Por, duhet theksuar qartë, sot e gjithë ditën, se ajo ishte urdhëruar, e diktuar, e detyruar, dhe e imponuar politikisht dhunshëm, në periudhën e menjëhershme të pas Luftës…! Atëherë kur Enver Hoxha dhe komunistët e tij ishin ende të vasalizuar nga Serbo-Jugosllavia dhe “instruktorët” e saj serbomëdhenj në gjirin e saj ëe kapur tërësisht, si M.Popoviqi, S.Vukmanoviq, D.Mugosha V.Stojniq, N.Dizdareviqi, etj..

Ata urdhëronin dhe kontrollonin Shqipërine dhe Enverin nga brenda Shqiperise , si dhe brenda Partisë atëherë tërësisht të kapur nga Beogradi zyrtar. Dhe po intensifikonin procesin e gëlltitjes së Shqipërise, si një Republikë të shtate dhe inferiore që do të dominohej teresisht nga Serbia dhe ish-Jugosllavia…! Qe, për ngushëllim të pjesshëm mashtrueso-pushtues dhe grabitçar ndaj shqiptarëve të rajonit, do përfshinte edhe një pjesë të Kosovës…!

Nga ky skenar i errët ndërkaq, Shqipërinë e shpëtoi vetëm Stalini me vendimet e veta të vitit 1948 lidhur me të ashtuquajturën Rezolutën e Inform-Buros dhe ndarjen dhe eks-komunikimin e tij ideologjik të ish-Jugosllavise dhe titizmit…!

Ngase ish-Jugosllavia titisto-rankoviqiste e kohës, për ta shtrënguar, gëlltitur, “integruar” dhe ndrydhur e asfiksuar Shqipërine si shtet sovran dhe të pavarur, në emër të “unitetit” politik dhe ideologjik të Serbo-Jugosllavise dhe Shqipërise, e detyroi, përkatësisht dhunoi, Shqipërinë e Enver Hoxhës, që Ditën e Republikës së ish-Jugosllavisë serbo-hegjemone, ta shpallte si Ditë të saj Çlirimit të Shqipërise...!

E për të “festuar të unifikuar” Pushtuesi serbo-jugosllav me Vazalin e tij të viktimizuar shqiptar tanimë - të pushtuar dhe të shtrire - nga brenda…! Dhe kjo datë dhe kjo "Ditë Çlirimi" mbeti nga ajo kohë edhe sot e kësaj dite si Ditë e Çlirimit të Shqipërisë…?!! Dhe në mënyre Sado-Mazohiste vazhdon të festohet, e përkrahur fuqishem dhe në mënyrë tërësisht jokritike, dhe pothuaj vazoloide e per perfitime abuzive puro politike, nga e majta që vazhdon të kultivonjë mëtej trashëgiminë e Enver Hoxhes...!

Atë trashegimi dhe atë Enver të diktuar dhe të dhunuar dhe margjinalizuar fuqishem atëbotë nga serbomedhenjtë e kohës, nga titistet dhe nga Titua dhe Rankoviqi vet. Ndonëse, duhet thënë se në atë periudhë, edhe vet Titua, ishte fuqishëm i dominuar dhe kontrolluar nga ta d.m.th serbomëdhenjtë hegjemonistë dhe personalisht edhe nga vet zëvendësi i tij, serbomadhi unitarist dhe nën-president dhe minister i brendshëmi asaj ish-Jugosllavije A.Rankoviq...!

Do thoshin Latinët e vjeter, O Tempora, o Mores…! Se ç’e gjeti Shqiperine…!!!

Që edhe po të ishte e vërtetë reale dhe historike, kjo ditë dhunshëm dhe turpshëm e shpallur e çlirimit, do të duhej te zhvendosej formalisht në një datë tjeter…! Dhe këtë, së paku për ta ruajtur dinjitetin elementar të Shqipërisë - që të mos shtrohej e përpunohej gjithnjë si vasal i ndeëe, si shërbetor i ‘zotërinjeve’ të huaj dhe politikisht e padinjitet dhe e vasalizuar fare…! Dhe madje duke rraha-gjoksuar paksa edhe turpsheëm si ‘zëdhënës zhurmues’, e besa edhe 'shurdhues' i Padroneve te saj te vazhdueshem sipas ‘Sindromit te Stokholmit’...! Se pari si vazal i shtruar i Sërbo-Jugosllavise, pastaj i Rusise/Bashkimit Sovjetik, pastaj i Kines, dhe tani se voni si banana-republike vazaloide dhe latino-amerikano-kolumbiane e Amerikes perandorako-imperiale…!

E pale pastaj se kronologjia e mirefilltë historike qartazi e dëshmon se dita e vërtetë historike e çlirimit të Shqipërisë ishte një tjetër, siç e elaboron detajisht dhe me konsistencë të plotë shkencoro-historike shkëputje/fragmenti qenësor relevant i një pjese të publikimit historiografik të mëposhtëm të historianes së njohur shqiptare Prof.Dr.Valentina Dukes:

Prof.Dr.Valentina Duka

“ Çlirimi - me 28 apo 29 Nentor “

“ Më 28 nëntor 1944, Enver Hoxha, i shoqëruar nga pothuajse e gjithë udhëheqja komuniste, hyri në Tiranë triumfalisht si kryeministër i qeverisë së Shqipërisë (të zgjedhur në mbledhjen e Beratit) ku mbajti edhe fjalimin e çlirimit në një tribunë të vendosur përpara Hotel Dajtit. Në mënyrë solemne udhëheqësi komunist do të deklaronte: Në një ditë të shënuar si kjo, më 1912-ën, pas aq kohe robërie, lindi Shqipëria indipendente. Kur vendi ynë kërcënohej nga të katër anët nga armiqtë e jashtëm, kur për popullin tonë po farkëtoheshin zinxhirë të rinj robërie, plaku Ismail Qemali, me një grusht trimash patriotë, e ngriti lart flamurin e lirisë në Vlorë dhe populli shqiptar mori frymë… Dita e flamurit u bë dita dy herë e shenjtë, dita e çlirimit (nënvizimi ynë- V. D.) dhe e bashkimit të popullit shqiptar.

Ky pasazh është shkëputur nga Buletini i Luftës Nacionalçlirimtare botuar më 30 nëntor 1944.

Nga fjalimi origjinal i Hoxhës dhe jo ai i ndryshuar më vonë, duket qartë se udhëheqësi komunist kishte pritur ditën e Pavarësisë së Shqipërisë, 28 nëntorin, për të mbajtur fjalimin e çlirimit të vendit nga nazi-fashistët, Edhe po të shohim faqen e parë të Buletinit të Luftës Nacionalçlirimtare, 30 nëndor 1944, i cili botonte të gjithë veprimtaritë festive të 28 nëntorit 1944, ishte vendosur në faqen e parë të tij një poster, ku fotografia e Enver Hoxhës si Kryeministër i Shqipërisë qëndronte në krah të fotografisë së Ismail Qemalit dhe mbi kokën e tyre ishte vendosur një flamur i madh kuqezi. Mesazhi i posterit ishte i qartë: 28 nëndori dy herë i shënjtë, dita e pavarësisë dhe e çlirimit të vendit.

Pas këtyre festimeve treditore dedikuar çlirimit të vendit, për më shumë se 11 muaj në organin shtetëror më të lartë shqiptar të kohës, në Kryesinë e Këshillit Antifashist Nacional-Çlirimtar, nuk ishte vënë asnjëherë në diskutim 28 nëntori si ditë e çlirimit të Shqipërisë. Mendojmë se kjo ishte një taktikë politike e rafinuar e kreut të komunistëve shqiptarë. Me domethënien e veçantë që kishte në historinë kombëtare të shqiptarëve, në momentet e para 28 nëntori i leverdiste udhëheqjes komuniste për të fituar mbështetje e simpati në popull si çlirimtarë dhe si vazhdues të veprës së madhe të Ismail Qemalit. “

Të nderuar lexues të gazetës “Bota sot”, komentet që përmbajnë fyerje, ofendime dhe sharje nuk lejohen në portal. Andaj, komentet e juaja do të kalojnë në filtra për aprovim dhe të tillat që përmbajnë gjuhë që nuk përkon me rregullat, nuk do të aprovohen. Ju faleminderit.
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat