Si reagoi Enveri dhe Miladini! Traktet në Korçë me tekstin e Marrëveshjes së Mukjes - dëshmia e gjeneralit, çfarë ndodhi më 1943 në Vithkuq

Historia

Si reagoi Enveri dhe Miladini! Traktet në Korçë me tekstin e Marrëveshjes së Mukjes - dëshmia e gjeneralit, çfarë ndodhi më 1943 në Vithkuq

Nga: HYQMET ZANE Më: 13 gusht 2024 Në ora: 13:56
Foto ilustrim

Shumë është folur dhe shkruar për Marrëveshjen e Mukjes dhe realitetet e ndodhura në atë kohë në Mukje, ku u takuan të deleguarit e PKSH me ata të Ballit Kombëtar. Nëse ajo Marrëveshje do të ishte arritur, historia do të fliste ndryshe për shqiptarët. Nuk qe e thënë të ndodhte kështu, sepse emisarët jugosllavë të atashuar në kryesinë e PKSH me miratimin e Enver Hoxhës, e realizuan qëllimin ogurzi të hedhjes së farës së përçarjes mes shqiptarëve dhe, si në atë kohë edhe sot, veprojnë duart e zeza të shërbimeve të huaja fqinje si antishqiptarë të kahershëm ndaj Serbisë dhe mbështetjes së armiqve të shqiptarëve. Një studiues i nderuar si Profesor Përparim Kabo për të tilla ngjarje që kanë lidhje me historinë e Shqipërisë shprehet se “kemi humbur kohë historike në dëm të interesave të shqiptarëve”.

Kjo do të ishte si pasojë e mashtrimeve që janë bërë që në krijimin e PKSH ku Pandi Kristo, njeri nga pjesëtarët në atë mbledhje, ai shprehet se “Partia jonë, në mbledhjen e saj themeluese, nuk zgjodhi Sekretar të Përgjithshëm, madje as Sekretar Organizativ, por ndau detyra për të shtatë anëtarët e Komitetit Qendror të përkohshëm. Nuk do të ishte e tepërt të përmendnim që, detyrat që iu ngarkuan Enver Hoxhës, nuk ishin as më shumë dhe as më pak, veçse thjesht, mbajtja e protokollit të mbledhjes dhe detyrat për mbledhjen e kuotave të partisë, mbledhjen e kuotave të partisë, si dhe adjutantllëku hap pas hapi, dhe pas kurrizit të Miladin Popoviçit.

Ajo që është më e habitshmja dhe më e papranueshmja, në punimet e kësaj konference, është se kur u procedua për të kaluar në zgjedhjet e reja të Komitetit Qendror të përhershëm, Enver Hoxha bëri një propozim, qe i mahniti të gjithë, sepse ai propozoi, që në postin e Sekretarit të Përgjithshëm të PKSH-së, të ishte Josif Broz Tito”. Ky fakt të çon në mendimin se gjithçka që ndodhte në PKSH detyrimisht kishte dorën e zgjatur të emisarëve serbë. Për analogji dhe për realitet kështu ka ndodhur edhe në të ashtuquajturën “Marrëveshja e Mukjes”. Fakti që kanë mbetur të patrazuara kujtimet e gjeneral Nexhip Vinçani, të ruajtura nga nipi i tij, Maksim Sami Vinaçani (ushtarakë të mirënjohur si familje në trevën e Korçës ne më tej), na bëhet e ditur se çfarë ndodhi në ato ditë pasi u arrit fillimisht marrëveshja në Mukje.

JA ÇFARË KA SHKRUAR GJENERALI VINÇANI:

Mukjes’, marrëveshja dhe prishja e saj, gjithnjë më ka bërë të mendohem dhe të rezervoj dyshime që nga ajo kohë. Kam qenë i pranishëm rastësisht, kur në Vithkuq, në bazën ku ishin E.Hoxha dhe Miladin Popovi«, aty nga 10- 15 gushti i vitit 1943, sollën një trakt të hedhur në Kor«ë nga Balli Kombëtar, në të cilin ishte botuar teksti i marrëveshjes së “Mbledhjes së Mukjes”, firmosur nga përfaqësues në këtë mbledhje: Balli Kombëtar, Fronti Nacional«lirimtar, Legaliteti. Menjëherë E. Hoxha ia dha Miladinit duke i thënë përmbajtjen e traktit. Miladini reagoi shumë ashpër ndaj kësaj marrëveshje dhe mbas tij dhe Enveri. Aty për aty u bë një reagim (përgjigje) sipas së cilës kjo marrëveshje nuk pranohej, probleme këto të njohura historikisht.

Ajo që më ka bërë të mendohem dhe të rezervoj dyshime, lidhet me sa vijon: “Kur problemi ka qenë kaq i rëndësishëm, përse nuk shkoi vetë E. Hoxha në këtë takim, por dërgoi të tjerë, Dr. Ymer Dishnicën dhe Mustafa Gjinishin?”. Mos ishte më e domosdoshme prezenca e Enverit në inaugurimin e Brigadës së Parë, se sa takimi historik i Mukjes? A mund të besohet se Y. Dishnica dhe M. Gjinishi të firmosnin një dokument të tillë, pa pasur parasysh mendimet dhe porositë paraprake të E.Hoxhës ? Këto dy-tri pyetje më ngacmonin të gjyko j: A mos ka në këtë mes ndonjë hile? Mos, ndoshta, për Enverin e Miladinin, mosmarrëveshja ishte paravendosur prej tyre? A mos ishte mendimi që, me këtë rast të “digjeshin” Ymeri e Mustafai?

Ve« kësaj edhe një problem tjetër më ngacmonte: Ymer Dishnicën e kam dashur e më ka dashur shumë. Për mua ai ishte me të vërtetë një intelektual më i zoti se Enveri dhe sipas mendimit tim ai ishte një udhëheqës me peshë për të ardhmen e Shqipërisë. Më vinte keq që ky njeri sfidohej e lihej në baltë, duke e diskretituar atë. Shoh këtu prapaskena që në vijim i paguan Shqipëria, populli dhe patriotët e ndershëm. Koha do t’i vërtetonte plotësisht këto dyshime, si ato të Qershorit për “Shtabin Ballkanik”, ashtu dhe tani, po luhej karta e Jugosllavisë dhe po bëhej “kurban” Shqipëria”.

REFLEKSIONE

Gjeneral Nexhip Vin«ani, “Nderi i Kombit”, ka qenë njëri ndër komandantët e dëgjuar të Ushtrisë Partizane. Ish-organizatori dhe drejtuesi kryesor i LANª për Qarkun e Kor«ës, ish-zv.shef i shtatmadhorisë se Ushtrisë Shqiptare. I shkarkuar, i burgosur dhe i internuar nga E.Hoxha, si person antiparti. Fakti që emisarët jugosllavë të kohës ishin të pranishëm në rrugëtimin e Frontit Nacionalçlirimtar, si edhe pas çlirimit, flet hapur për peshën e antishqiptarizmit që u mboll në vendin tonë nga filozofia e narçtanies dhe që la pas pasoja në diktaturën mbi popullin shqiptar.

RIPËRSËRITJA E HISTORISË ME “BALLKANIN E HAPUR”

Ajo çka ka ndodhur në këto 5 vitet e fundit në marrëdhëniet Shqipëri–Serbi me protagonist kryeministrin e Shqipërisë Edi Rama si zbatues i përpiktë dhe stoik i filozofisë sorriste, ajo prishje e Marrëveshjes së Mukjes në dëm të shqiptarëve, po vazhdon sot me dëmin që po i shkaktohet Kosovës dhe vetë kombit shqiptar. Krijimi i situatave të ndera kryeministrore mes Edi Ramës me Albin Kurtin, është një rikthim në kohë dhe hapësirë e të vërtetave të këtyre marrëdhënieve. Ata që ushqyen diktaturën staliniste, sot po ushqehet antidemokracia me milionat e hedhura për destabilitet në Kosovë, e njëherazi edhe ndaj Shqipërisë.

Mjafton të shohim se si po stimulohen grupet e interesit në Kosovë për të bërë edhe protesta në emër të veteranëve janë pjesë e thesit të misioneve që jep Sorosi për të realizuar planet e veta ogurzeza, ku dora e shtrirë e Edi Ramës si lojtari tipik Enver Hoxha, është domethënia e asaj se kombi shqiptar nuk do të gjejë qetësi sa herë marrëdhëniet e shtetit shqiptar me Serbinë pa kushte dhe pa parime. I ashtuquajturi sistem komunist ka një përcaktim të drejtpërdrejtë nga i mirënjohur Milan Kundera (1 prill 1929 – 11 Korrik 2023), kur shprehet se “Kushdo që mendon se regjimet komuniste të Europës Qendrore ishin vepër ekskluzivisht e kriminelëve, nuk kupton një të vërtetë thelbësore: regjimet kriminale nuk u krijuan nga kriminelë, por nga entuziastë, të bindur se kishin zbuluar të vetmen rrugë për në parajsë. Ata e mbrojtën me aq vendosmëri atë rrugë, sa u detyruan të vrisnin shumë njerëz. Më pas u bë e qartë se nuk ekzistonte asnjë parajsë dhe se entuziastët ishin vrasës”.

(Shkëputur nga “The Unbearable Lightness of Being” (1984). Ajo çfarë unë citova më sipër nga Pandi Kristo bëhet e besueshme në kohë dhe hapësirë për të riparë historinë dhe rishkruar atë me vërtetësinë e fakteve që kanë ndodhur. “Nuk ka se çfarë të bëjë shkrimtari, kur faktet flasin vetë” ka thënë Balzaku. 

comment Për komente lëvizni më poshtë
Më të lexuarat
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat