Lavdërim ndaj trishtimit/ Atë që nuk na e thotë lumturia

Life style

Lavdërim ndaj trishtimit/ Atë që nuk na e thotë lumturia

Më: 3 dhjetor 2022 Në ora: 12:30
Foto ilustrim

Imazhe, postime, aksione, hashtags dhe cicërima! Frenizimi i kohëve tona synon të rrisë kënaqësinë dhe lumturinë e përhershme, të paktën në dukje, të personit në detyrë, duke larguar sa më shumë pakënaqësinë dhe ndjenjën e thellë të zbrazëtisë. Vështirë se mund të gjejmë postime ose komente në mediat sociale që përshkruajnë emocione të thella, përveç nëse edhe ato ruajnë një aspekt ekzibicionist.

Kërkimi dhe shfaqja e lumturisë së përhershme është filli i përbashkët i çdo qëllimi, dhe kështu lindin rrugë për të gjetur lumturinë e dikujt, strategji për të larguar mendimet negative, deri te praktikat për të nxitur të qeshurën, me idenë se mashtrimi i trupit mund të mashtrojë deri mendimet e veta.

Në realitet, kërkimi i një lumturie vetëm të imagjinuar dhe kurrë të përjetuar fsheh kërkimin iluziv për dikë tjetër përveç vetes, për t’u bërë dikush më i mirë, që nuk mund të vuajë kurrë, duke u shkëputur nga vetëdija e tij psiko-trupore.

Le të imagjinojmë, pra, se po ndjekim një imazh artificial, një pasqyrim më të mirë të vetvetes, por, në të njëjtën kohë, një përbindësh po na ndjek pas nesh, një pjesë e mohuar dhe e refuzuar e jona, zbrazëtia jonë e brendshme. Kjo dinamikë e brendshme përshkruhet shumë shpesh përmes ëndrrave ku një objekt apo person i tillë i lakmuar është i paarritshëm dhe sapo kuptojmë pakapshmërinë e tij, ne jemi të ndjekur nga një entitet kërcënues dhe shqetësues që dëshiron të na pushtojë.

Ajo pjesë e vetes nga e cila largohesh, fsheh brenda vetes përvojën e trishtimit, dhimbjes, pyetjeve të pakëndshme, pyetjes së vetes në mënyrë agonike. Trishtimi përfaqëson në këto raste një emocion themelor që na lejon të lidhemi me një pjesë tonën më introspektive, duke kuptuar se gjithçka që kërkojmë nga jashtë nuk është gjë tjetër veçse një mungesë e thellë nga brenda.

Prandaj, në vend që të fajësojmë botën se është e paaftë për të përmbushur nevojat e dikujt, ndonjëherë duhet të kuptojmë se çfarë mangësi të thella kemi brenda nesh dhe nëse aspekti irracional konkretisht i pengon ato të zgjidhen ose plotësohen.

Për të zhytur veten në ankthin tuaj, është thelbësore të merrni kohën tuaj, të flisni me frikën tuaj, të frenoni nevojën tuaj për përgjigje të menjëhershme, veprime dhe kompensim të jashtëm. Do të thotë të mendosh dhe të eksplorosh boshllëkun e dikujt, nevojat e tij infantile ende të pashprehura për dashuri, nevojën për t’u lidhur dhe për t’u larguar nga tendenca për të gjykuar veten, të gjitha këto përfaqësojnë një fazë tranzicioni, ku emocioni më i dhimbshëm është ndjenja e thellë e vetminë. Megjithatë, pasi të kuptohet potenciali i të qenit në gjendje për të përqafuar zbrazëtinë e dikujt, dikush është gjithashtu në gjendje të krijojë lidhje me tjetrin bazuar në dëshirën për të ndarë dhe jo më në nevojën për kompensim.

Ne bëjmë gabim që gjykojmë trishtimin, ankthin dhe të gjitha emocionet e pakëndshme si elemente jofunksionale të qenies sonë që duhen eliminuar për t’u bërë të rritur dhe pjekur. Në realitet, janë pikërisht ato emocione që na lejojnë të lidhemi me përvojat tona më autentike, qofshin fëminore apo jo.

Ato janë përvoja që pretendojnë se dëgjohen, kuptohen dhe merren parasysh, dhe jo nga të tjerët, por nga ata vetë. Në fakt, sa më shumë të largohemi nga përpjekja për të kuptuar nevojat tona emocionale dhe mendimet tona më të thella, aq më shumë do të rritet ndjenja e të qenit vetëm në botë, të bindur se askush nuk mund të na kuptojë.

Ndoshta, për të filluar së vëzhguari të metat tona të brendshme, duhet të pyesim veten:

Si mund të presim që dikush të na kuptojë plotësisht nëse ne vetë mohojmë pjesën më të nevojshme dhe të sinqertë të vetes?

Të nderuar lexues të gazetës “Bota sot”, komentet që përmbajnë fyerje, ofendime dhe sharje nuk lejohen në portal. Andaj, komentet e juaja do të kalojnë në filtra për aprovim dhe të tillat që përmbajnë gjuhë që nuk përkon me rregullat, nuk do të aprovohen. Ju faleminderit.
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat