T'jesh a mos t'jesh Shqipni - Bota Sot
T'jesh a mos t'jesh Shqipni

Kultura

T'jesh a mos t'jesh Shqipni

Nga: Agim Desku Më: 19 korrik 2019 Në ora: 11:32
Agim Desku

Sot më shumë se kurrë është fjala

T'jesh a mos t'jesh

 

T'jesh gjarpër a djall

Njeri a përrallë

 

Fishta do t'thoshte

Kurrë ma shumë se sot s'na duhet vëllaznia

T'jetoj si hyjneshë Shqpnia

Me t'vetmin vend ku Zoti fol shqip me shqipet

 

Në thuaj Shqipni me çfarë të dua unë ty

Kur më s'kam plis t'bardhë mbi kokë

Kur as vetë nuk di a jam plis a pis

Dhe besa m'ka mbetë tek gjyshi e stërgjyshi

 

Për fjalë s'kam çka flas ede nëse bërtas

Mos harro Shqipni si jeton e

E rrethueme me krahët e tu të ndamë

 

Për çdo ditë edhe nga vetëvetja po ndahësh

S'është çudi kur n'histori emri yt t'lexohet

E vëja e diktatorëve famkeq

 

Shqipni jeto pash shpirtin tim t'bardhë

Nuk t'përbej vetëm t'jesh si përrallë

Je e rrethueme me lulet më të mirat

T'kuqe dhe trëndafilat

Aroma e jonë ty t'mbanë n'jetë

 

Emri i Gjergjit dhe mijëra luftëtarëve

Që t'u falën me jetë

Dhe Gongje Bojaxhiu

Kjo lule e vërtetë

 

Shqipni do t'jesh sa t'këtë diell e hanë

Sa t'thërrasin shqipet nanëd

Deri sa t'ngitëmi n'Promethe

Ti kështu m'je Tiranë ,19 Korrik 2019

 

Sytë e t'u ç'm'u bënë plagë shpirti ajkunë

Fishtiane

 

Plagë gjogu ç'm'u bëre Gjergj Elez Ali

Kur t'shalova ty atki

N'shtatë bjeshkë t'Jutbinës për ty dashni t'mrri

 

Nuk më'dha afat ma zhumë zani i zmrës

T'nisëm pa humb kohë

A ta shtjerri secilin lumë

Udhve t'mia t'pafund

 

Nise luftën gjogu im

Fluturo mbi shatë qiej

Kthema Anën e malit prapë n'dashni

N'dash po t'bahen Bajloz i Zi

T'prej me shpatë e t'luftoj dhe ty

 

Kohë ke shtatë breza t'mi

Ose ma për gjog nuk t'njoh ty

 

Dua Ajkunën ta rikthej n'këtë dhe

Ose u bëra Promothe

 

N'dorë t'huaj nuk t'la dashni

Edhe po u bëra korb i zi

Ah Ajkunê shumë herë t'vranë lotët e mi

N'krua t'zanave kur t'i pava sytë

N'mes meje e perëndive nisi lufta fyt m' fyt

 

Ajkunë kam më t'përbe n'plagë Shqìpnisë

Çaje detin me shpatë t'shpirtit

Ringallma dashninë për ty e atdheun

O t'përveva n'Skendërbeun

 

N'besë t'zanave t'kam vizatue

Nise luftën n'dash shpirtin tim me ma çlirue

 

Ah Ajkunë kuku për mue si nuk dita mirë kurrë më t'knue

 

Ulqin ,12 Korrik 2019 

 

Det o det

 

Erdha ta shoh me sytë e mi të Bukurën e detit

Nëse je ti deti i legjendave

A janë ende bajlozët sundimtarët e tu

 

Kam jetue me mallin e heroit tim Gjergj Elez Alisë

Plagët e ti më kanë ngritë në qiell herë në dhe

 

Sa i vjetër qenke o det

Sa vetë dhembjet e motrës se Gjergjit

I thellë edhe sa fundi i Titanikut

Bashkë me simfonitë e Betovenit

 

Jeto pra n'sytë e kaltër t'mi

 

Sa m'i ngjanë buzëqeshjes t'mikes sime t' jetës

 

Tani e kam t'vështirë t'le t'vetëm

E ke fjalën e shejtë për të cilën do t'fundosem

n'fundin tënd t'pafund

 

Para ikje se vapës o det im

Tre ditë Venediku borxh m'i ke

N'parajs a n'ferr t'i kam kujtim

 

Kam dashtë me t'gjetë t'gjallë Itakë

N'Valdanos aty ku emrin ta kanë ndërru

T'pashpirtit he qofshin mallku

 

T'kam dhanë fjalë e t'kam ba be

Nuse Kosove t'Bukurën e detit

Me vete sot kam me e marrë

N'atki t'bardhë me ia dergue

Se Gjergj Elez Alia e pret t'gjallë

 

Jetoj n'fjalë t'hyjnit tim

 

Që kur isha fëmijë u

U nisa të di cilët ishin udhëtarët e parë të rrugës Via Egnatia

Nëse kjo rrugë ishte pengmarrja e frymës sime

 

Të gjitha udhëkryqet me çonin në Itakë( Ih toka ime)

E kërkova ta takoja kryezotin e zotnave të rrugës Via Egnatia

Më thanë nga legjendat se edhe vetë Zeusi ishte zënë peng i zotnave të vet

 

Nga ajo kohë hyjni im u shndërrue në Homer të ri

Ah,ç'dashuri ia vërboj sytë e tij bojë qielli

Apo heshtja pse s'kishte fuqi të fliste të vërtetën për fjalën

 

Ia mësova të vërtetat e Evës

Asgjë të fsheftë nuk kishte nga bota ime e dashurisë

Sa e bukur kur dashurojnë fluturat më zemër

 

Me jetën e Homerit u pajtova

Se nuk kishte sy për ta thënë të vërtetën e vet

 

Ika për ta lënë veten te qetë

Të jetoj i lirë n'fjalë t'hyjnit tim

 

Më rëndojnë shumë mëkate

Nga dashuritë e bëra grimca atomi

Deri të atdheu i lënë n'fatin e zotnave t'huaj

 

Për t'shejtën e fjalës

 

Cilës udhë t'i nisi sytë e mi

T'i bëhem botës kalorës i saj

Apo detin me shpatë t'Gjergjit ta çajë

A me Fishtën n'krua t'zanave t'kuvendoj

 

Për t'shejtën fjalë

Më shumë njerëz u bëra përrallë

Kur ia thash t'vërtetën n'sy

Nuk është tradhëtia burrëni për ty

 

Sa larg m'ka ikën fjala

Më fytyrë njeriu ma nuk mund ta zënë

Po hyre në një thes me djallin

Eh kësht ndoshta e rrëmben

 

Fjala e shejtë nuk vdes kurrë

N'Rozafat ajo ruhet nën secilin gurë

 

Ka Shqipëria burra e burrënesha

Kur ende pa ardhë n'jetë

Për atdhe e fjalë t'shejtë

Si heronj ata vdesin

 

Fjalën e shejtë gjyshërit kujtim ma lanë

Më thanë nëse vdes për fjalën

N'troje t'shqipeve kurrë armik s'do të gjen

 

Dhe besnik ju mbeta gjyshërve t'mi

Më secilin djall për fjalën luftova

T'më buzëqeshë fytyra një ditë n'liri

 

Nuk e di se s'kam pasqyrë

A m'lejon jeta ta shikoj veten njeherë n'fytyrë

Miqt dhe të tjerët n'jetë

Janë pasqyra ime e jetës

Që m'tregojnë për fytyrën e se vërtetës

 

Më cilën ngjyrë e pikturova jetën

Me t'bardhën a t'zezën

Ma thuaj me fjalën e shejtë

Me vargun e bukur edhe ti poet

 

Ç'krismë n'dritaren e mësuesit

-At Shtjefen Gjeçovit

 

Nga dritarja e mësuesit o Ati i shejtë

Ngrohtësinë e diellit e kisha jetë

Për besë sytë më shihnin më mirë

Vërbërinë e shekujve e vramë

 

Sa shumë të duam o At

Më sy tu e kemi pa si është t'jetohet i lirë

Më kokën tënde më është më afër mendja e Olimpit

Pesë shekujt e dreqit i mallkuam

Para se t'na vrisnin ne i vramë

Edhe ky shekull mallkimi do të vetëvritet

 

Do t'jetojnë 36 shkronjat shqipe

I kanë zanat t'shndërrueme n'muza t'poetit

Dhe vargjet për ty mësuesi im Shtjefen veç më lart ngritën

 

Gjuha jonë

Nuk vret

Nuk shanë

As nuk pret

Veç një ditë t'mallkon

Mirënjohje dhe respekti për kohën që ndaloni,falenderime dhe bekime ju.

 

Më zi se rëja t'shiton Zllakuqan 16 Korrik 2019

Kutia e pandorës

 

Mos guxo të them të dua

E zgjon nga gjumi vullkanin Etna

Nëse them jetoj n'liri t'harruar

Çfarë ndodhë me atdheun e pa bashkuar

 

Dhe nuk guxoj t'flas as t'bërtas

Nëse lirisht shetisin demonët n'lagjen time

Fuqa s'ma lejon t'bëhem Idioti i Jeseninit

 

Gjuha e profetve m'ka lenë n'varfëri t'fjalës

Pse nuk u bëra kurrë bajloz i zi

 

Sikur t'isha një rebel i krisur

Tani me hënën do ishim udhëtar të diellit

 

Ecjen tonë e ndaluan secili perandor

Kur na u shtua njeri pas tjetrit

Dhe ende nuk e gjej çelësin

Për t'hap Kutinë e Pandorës

 

Dikur e kërkova n'lot

T'syve të Anamalit

 

E fajësoj veten

Pse i mbeta peng fjalë se dhënë

Se njeriu lind i lirë dhe n'liri t'jetoj

 

Nga porta e Justianit

Deri n'Kullë t'Prekazit

Erdhem si heronjë

 

Vetëm puthjet i shtuam më shumë

Seç kishim etje dashurie

 

Vrapuam para kalorësve t'atdheut

T'parët ishim ne me trëndafila n'dorë

T'i puthim çlirimtarët më shumë se lirinë

Me ta më afër e kishim tˊvetmen perëndinë

 

Sot atdhe po t'i fal lulet e mikes

Më vëjë mbi kurorën e fjalëve

Se të deshtëm më shumë se veten

 

Nëse m'i jep serish këto fjalë zemre

Do ta çeli Kutinë e Pandorës

 

Vdekja e botës se hiqit

Do të ndodhë

Për mëkatet që m'i vuri

N'kufi t'atdheut e t'zemrës

Me ç'kujtime mbretërohem

Nga një mijë e një netë t'jetës

Kam nga një mijë e një kujtim mbretëror

Ah ç'fat kur më janë trashëgim i brezave

T'artë t'fisit tim hyjnor

 

Kur erdhem n'jetë ishte fjala që na pagëzoj

T'jetojmë të lirë o t'vdesim si heronj

 

Këtë herë n'varg vi si çlirimtar

Krejtë jetën e shndërrova në heroinë

Më mirë se askush më mësuan rrudhat e ballit për historinë

 

Nuk vdiça para asnjë ferri ashtu siç ma donin vdekjen

Eca tej përtej tehut të shpatave

Fal Homerit dritë e diellit e kisha udhën se lirisë

 

Më dëtyroj jeta të bëhem i dehur

Por kurrë nuk e pranova çmendorinë e djallit

Dhe sa herë të krisur më bënë demonët

Por kurrë fisi im nuk mbajti zi

 

Dymijë vjet prita t'më pagëzoj Abrahami

Me emrin e heroit tim

Të tokës sime,të zjarrit tim mbretëror

 

Dhe sot jam këtu ku jam fal teje o Gjergj Kastrioti

Jam këtu fal mbretërve që i falëm botës

Jam këtu fal zanave të malit që na rujtën tokë e gjuhë

 

Jam këtu dhe do të jem

Derisa t'këtë diell n'qiell

N'tokë liri e drejtësi

Pa kufi zemrash e emrash

 

Jam këtu për t'vërtetën e çlirimtarëve

Për dashuritë titanike që s'mbarojnë kurrë

 

Jam këtu për Shqipninë e Fishtës

Ah edhe për pak vargje t'Serembes e t'Lasgushit

 

Jam këtu për ty heroinë kur m'shndërrohesh n'varg e n'vi

Jam këtu pa pikë e presje e vetmja më je ti

Ç'luftë u nis për sy t'u

Fishtiane

Plagë gjogu ç'm'u bëre Gjergj Elez Ali

Kur t'shalova ty atki

N'shtatë bjeshkë t'Jutbinës për ty dashni t'mrri

 

Nuk më'dha afat ma zhumë zani i zmrës

T'nisëm pa humb kohë

A ta shtjerri secilin lumë

Udhve t'mia t'pafund

 

Nise luftën gjogu im

Fluturo mbi shatë qiej

Kthema Anën e malit prapë n'dashni

N'dash po t'bahen Bajloz i Zi

T'prej me shpatë e t'luftoj dhe ty

 

Kohë ke shtatë breza t'mi

Ose ma për gjog nuk t'njoh ty

 

Dua Ajkunën ta rikthej n'këtë dhe

Ose u bëra Promothe

 

N'dorë t'huaj nuk t'la dashni

Edhe po u bëra korb i zi

Ah Ajkunê shumë herë t'vranë lotët e mi

N'krua t'zanave kur t'i pava sytë

N'mes meje e perëndive nisi lufta fyt m' fyt

 

Ajkunë kam më t'përbe n'plagë Shqìpnisë

Çaje detin me shpatë t'shpirtit

Ringallma dashninë për ty e atdheun

O t'përveva n'Skendërbeun

 

N'besë t'zanave t'kam vizatue

Nise luftën n'dash shpirtin tim me ma çlirue

 

Ah Ajkunë kuku për mue si nuk dita mirë kurrë më t'knue

Jetoj n'fjalë t'hyjnit tim

Që kur isha fëmijë u

U nisa të di cilët ishin udhëtarët e parë të rrugës Via Egnatia

Nëse kjo rrugë ishte pengmarrja e frymës sime

 

Të gjitha udhëkryqet me çonin në Itakë( Ih toka ime)

E kërkova ta takoja kryezotin e zotnave të rrugës Via Egnatia

Më thanë nga legjendat se edhe vetë Zeusi ishte zënë peng i zotnave të vet

 

Nga ajo kohë hyjni im u shndërrue në Homer të ri

Ah,ç'dashuri ia vërboj sytë e tij bojë qielli

Apo heshtja pse s'kishte fuqi të fliste të vërtetën për fjalën

 

Ia mësova të vërtetat e Evës

Asgjë të fsheftë nuk kishte nga bota ime e dashurisë

Sa e bukur kur dashurojnë fluturat më zemër

 

Me jetën e Homerit u pajtova

Se nuk kishte sy për ta thënë të vërtetën e vet

 

Ika për ta lënë veten te qetë

Të jetoj i lirë n'fjalë t'hyjnit tim

 

Më rëndojnë shumë mëkate

Nga dashuritë e bëra grimca atomi

Deri të atdheu i lënë n'fatin e zotnave t'huaj

Unë kalorësi i fjalës

-Urime festa Amerikë

Që dymijë vjet jam kalorës i fjalës

nuk janë shumë as pak kalërimi im

Bashkë me Adamin e nisëm jetën në tokë

Në fillim krijuam mbretërinë e fjalës

Dashnorë të parë të zanave

 

Peng i fjalës mbetëm për të krijue zotnat tonë

Edhe sot jemi në kërkim të dimë

Cili është Zoti ynë

Kush na vjedhi gjuhën e ti

Pse sot nuk e flasim të njëjtën gjuhë

 

Me mijëra pyetje i kam për Hyjin tim

Nëse isha krijesa e parë në tokë

Ç'tê duheshin demonët kur i krijove

Po perandorët që deshën të më zhdukun

nga faqja e dheut

 

Më thuaj Hyji im

cili nga ju m'i bëri kufijtë e zemrës

dhe të tokës

 

Ah ndjesë pastë babi im

më thoshte se Zoti im është fjala

dhe toka

Për të dyjat fisi im dha shumë

I rujti dhe u sakrifikue

 

Sot jam i lumtur

nëse e gjej Hyjnin tim të fjalës

T'i falëm nëse na bekon

për dashuritë venedikiane

 

Për tokën s'kemi nevojë për lutje

Jemi vetë kalorësit e saj

Populli im i luftëtar

As me sulltana e më pak me mjerana

Populli im nuk u lodhe kurrë

Për atë dashni që barabar me atdhe

E pate n'mendje e n'zemër tënde

 

Luftëtar prej që shkruante në bibel

Edhe para lindjes se Gjergjit

Jetonim si qytetarë të parë të tokës e Durrahut

 

Populli im i mirë në dëshirat tua mbete peng i besës

I harrove betejat dymijë vjeçare që kurrë nuk të çmenden

 

Asnjëherë nuk ndërrove fe as emër për cilindo atdhe

Për Shqipërinë e Pashko Vasës jetove deri tani

 

Çfarë po ndodhë me ty populli im i mirë

A kanë luftëtarët faj që vdiçen njeri pas tjetri për këtë dhe

 

Cili popull në botë do të jetonte më shumë nëpër gjithë këto beteja

Sa jetove ti populli im i mirë e krenar për fuqinë e perëndive

 

Edhe në ëndërra e gjithë bota do të kishte çmenduri ferri

Nëse fatet tua do ta përcjellnin edhe secilin hyjni

 

Të qofsha fal populli im luftëtar

Krenaria e tokës se shqipeve që nga Adami

Pirro deri të kreshnikët e Prekazit

 

Ah sa e lumtur është toka dardane pë kolosët e saj

Lumë ke e ka brenda

Do të thoshte këngëtari popullor

Ibrahim Rugovën e Adem Jasharin

Me shtatë zemra

Lamtumirë luftëtar

Nga betejat qëndruan burrërisht

Histori e dhembëshme

Nëse ikun pa lamtumirën e atdheut

 

Çdo ditë ikun nga jeta

Po aq edhe sa vetë liria

 

Nuk me shlyhet zëri i tyre

O zënia pritën dhe kalle armikun

 

Çfarë po ndodhë me luftëtarët e atdheut

 

Përse ikun pa lamtumirën e lirisë

Ah,nuk e them vetëm unë

Edhe sa vite na duhet t'i vëjmë gurët e kufijve tonë

 

Ne këtu ishim pa kufi

Pa dhembje e pa plagë për njeri-tjetrin

 

Në befasi u zumë peng t'bukës sonë

Nuk kishim armiq as dëmonë

Kurrë s'kemi dëgju për perandorë

 

Historinë tonë na e shkruan të tjerët

Nuk na falën mëkatet dje as sot

Nëse me shpirt luftëtari nuk e rikthejmë emrin tonë

 

Të mos i mbetëmi serish peng pesë shekujve të ferrit

Ose të jetojmë në dritën e luftëtarve

Ose na mbuloftë gjumi i ferrit

Në dorën tënde është të zgjedhësh fisi im i mirë.

Nˊyll davidi mˊrriti nëna mua

-Këtë poezi ia dedikoj vajzës sime Arlindës në ditëlindjen e saj të 35

Nˊgjuhë tˊzanave mˊkëndoj nëna

Vetëm kjo heroinë e dinte se kush jam

Nga vie dhe për ku jam nisur

 

Cila tokë i takonte Prometheut të saj

E pyeta Evën dashurinë e parë

 

Në mijëra kujtime të fëmijërisë

Jetonim unë ,nëna me Yllin e Davidit

Ngrohëshim më fjalët e bukura

Për lirinë dhe për pak dritë dielli

 

Ah,ç'u zura peng për sytë e bukur të Evës

Më besoni as me murët e Rozafatit nuk i ndërrova

Aty ku e krijuam emrin tim pellazg Agim

Bashkë me Yllin e Davidit luftëtarin e rritës sime

 

Shekujt i lamë të çmendën

Para ose pas perandorëve të tyre

Jetën e shejtë tani ma krijuan zanat

Tokën time e pyes kur ia shijoj aromën e lirisë

 

Kujtimet për të bukurën përqafoheni nga dielli

Unë çdo ditë flas me tokën e detin

Tˊi rikthej kujtimet e se kaluares

I ngriti në mbretëri të shejtëve

 

Besoni edhe ju si unë Yllit t'Davidit

Ai më rrinte pranë djepit tim

Fëmijërinë e jetës sime e gëzonim bashkë

Derisa erdha n'kohën e burrërisë se Preometheut

 

Më mirë pyetni gjyshët e kësaj toke

Zanat e malit i kemi dëshmitar të rritës sonë

Më cilat dashni tˊshejta

Ngjajnë sytë e bukur t' fisi t'im

Shfaq komentet
comments powered by Disqus
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat
Sondazh Pas votimit të projektligjeve për shndërrimin e FSK-së në ushtri, a mund të ketë inskenime nga Serbia për një luftë të re në Ballkan?
Loading...