Një buqetë me poezi për 7 dhe 8 marsin

Kultura

Një buqetë me poezi për 7 dhe 8 marsin

Nga: Margarita SYZIU Më: 6 mars 2021 Në ora: 19:17
Margarita Syziu

Në ëndërr

Ndre Mjedën pashë

S’mu shfaq as si mësues

As si deputet

As si atdhetar i flaktë

Thjesht një famullitar

Me zhgunën e zezë

Deri në grykë mbërthyer

Ulur mbi një gur

Si mbi një varr

Kapuçin mbi kokë shtrëngoi

E “Andrrës së Jetës”

Ia nisi me mall

“Molla t’kputuna nji deget,

Dy qershiza lidhun n’një rrfanë,

Ku fillojnë kufijt’ e Geget,

Rrinë dy çika me nji nanë”.

Sytë nga malet i hodhi

Lugina e bukur përballë

Tek shtegu një Zanë e vogël i doli

Zoga! Thërriti famullitari

E zëri i ëmbël i Zogës e drodhi

“Cice! Del se erdh murgjina,

E mbrapa po vjen Trina,

Me j’qingj të sykës ngrykë”.

Trina…Trina…

Famullitari heshti

Po Zoga nuk rreshti

Te shtegu kish dalë

E nënës i thërriste

“Cice, shka ka sot Trinka,

Qi po priton me u çue,

Zgjoje, të dalë me mue…

Bij’ mos e prek,

Se njomja, tash,

Asht tu folë me Zojën…”

Oh! Trina, Trina…

Famullitari thellë psherëtiu

E lotët i rrodhën ngadalë

S’i fshiu

U zgjova edhe unë në lot

E Trinën nga mendja

S’e nxirrja dot

 

Pashë…

 

Një fushë me lule dielli

Pashë

Me Diellin

Kuvendonin

Një tufë me trëndafila

Pashë

Dikujt ia dhuronin

Një kopësht me lule bore

Pashë

Mermereza që ndriçonin

Një rresht të gjatë fëmijësh

Pashë

Me maska mbërthyer

Vetëm sytë dallonin

Kërkova për mimoza

Mungonin

Mbas shiut

 

Pikëzat e ujit mbi degëza qëndrojnë

Perla nuset në gjerdan i venë

S’kisha parë të tillë bukuri

Lotë gati në të rënë

Donna

 

Grua do të thotë

Në njërën nga gjuhët

Më të ëmbla në botë

Donna

Rreze dielli

Donna

Aromë luleje

Donna

Jetë

Ngjyra përtej magjikes

Sa bukur tingëllon

Donna

Në gjuhën e muzikës

Në gjuhën e shenjtë

Dantja i këndoi Beatriçes

Donna

E brishta

E forta

Fisnikja

Përkthehet me germat

E shqipes

Jam…

 

Jam grua

Jam nënë

Jam diell

Jam hënë

Jam mike

Jam motër

Jam vajzë e vogël

Jam bijë

Jam bijë

Jam brenda fëmijë

Jam ajër

Jam ujë

Jam dritë

Errësirë

Jam toka e gërryer

Jam ëndërr e thyer

Jam brengë

Brengë

Jam plagë e mbyllur

Jam plagë që dhemb

Jam ylli që bie

Jam lulja mbi shkëmb

Ego

 

Ti ike

Udhë e mbarë

Kohë e keqe për largim

S’e besoj

Ikur ke qenë edhe më parë

Ikur me egon tënde

E dashura jote plot zjarr

E plotfuqishme

Ajo gjakun ta trazonte

Të ngrinte në krahët e saj

Atje ku Uni triumfonte

Të hidhte në skuta të errëta

Ku drita s’depërtonte

Të mbyllte në vrima të zeza

Torturën ta shijonte

Të linte të lirë

Që prapë t’ia fillonte

I lodhur

Tek pragu t’i shfaqej si përherë

Pendesë e thellë

Drithërimë

Dera e hapur

Mosbesim

Ego

Kjo dashuri e marrë

Torturë e pandalë

Nuk ka shpresë për shërim

E pra

Udhë e mbarë miku im

Unë edhe Ti

 

Dy shina që ndahen

Në një pikë

Me ngarkesën e trenave

Mbi shpinë

Unë edhe Ti

Dy shina të hekurta

Mbi dy lumenj biblikë

Kuq e Zi

Unë edhe Ti

Dy shina të ndara

Në përjetësi

Sikur…

 

Sikur të isha bletë

Nektarin nuk do ta bëja mjaltë

Melhem do ta bëja

Për shpirtërat e vrarë

Sikur flutur të isha

Bukuria mendjen

S’kish për të ma marrë

Virtytit krahët do ia shtrija

Sikur të isha zog

Dallëndyshe

A pëllumb i bardhë

Veç lajme të mira do ju sillja

Sikur burrë të isha

Gruas

Himn do t’i ngrija

Shfaq komentet
comments powered by Disqus
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat