Loja me flamuj e me fotografi,
sikur simbolika të ishte lodër
dhe shteti një dhomë që ndërrohet,
sipas shijes së të zotit.
Pushteti ndërron duar,
por dora harron,
se muri nuk i takon.
Më 17 shkurt 2008,
Kosova mori një datë,
një emër,
dhe përgjegjësi.
Sot disa mendojnë,
se liria lindi atë ditë.
Kosova lis me rrënje në gurë,
që kaloi nëpër stuhi,
kurrë pa u përkulë.
Nga vitet ’90,
Presidenti Rugova,
me vulen e presidentit
vulosi akte të rëndësishme
në rrugën drejt pavarësisë.
Sot kur lirinë e gëzojmë
disa mendojnë
se ajo erdhi vetë.
Presidenti Rugova-
arkitekti i pavarësisë,
Deklarata e Pavarësisë-
themeli i shtetësisë.
Janë simbole,
që mbajnë peshën e shtetit tonë.
2.
Një here një dorë,
në shesh,
e hoqi fotografinë
e presidentit histork.
Kur njerëzit reaguan,
ai tha:
„Jo, jo, veç desha vendin e ta pastroj“.
Më vonë vetë tregoj,
se kishte urdhër,
edhe përmendoren e Presidentit Rugova,
nga sheshi ta largoi.
Në mes urdherit dhe ati përmendorja shpetoi.
U bë burrë e nuk e bëri.
Kështu vetë tregoi.
3.
Deklarata e pavarësisë,
vula e presidentit,
flamuri Dardan,
dhe portreti i Presidentit Rugova,
nuk ishin thjesht sende në mur.
Ishin simbole të një rruge
që nuk fillonte
të pragu i pushtetit sot.
Dora që e ngriti flamurin dardan,
e vari fotografinë e presidentit Rugova
dhe vuri në ballë,
Deklaratën e Pavarësisë,
ishte dorë që kishte vizion,
sepse përtej mandatit mendoji.
4.
Sot një dorë tjetër,
simbolet i largoi,
vendosi një heshtje
dhe heshtjen e qujti vizion.
Simbolet nuk janë lodra,
u krijuan me mund, me gjak,
e me sakrificë,
Ne nuk e pritëm këtë zhgenjimin,
në këtë ditë.
Çfarë horizonti ka kjo dorë,
kur fshin kujtesën tonë.
Çfar republike don të krijon,
një republikë e re,
pa kujtesë nuk jeton.
5.
E para e vendit,
sot jetoni ju në një tjetër realitet.
Jeni presidente,
e presidencen nuk e ke pronë.
Mos lejo duar tjera të ju drejtojnë.
Mbaje Kushtetutën hapur,
kurrë nuk gabon.
se kujtesa historike nuk varet në gozhdë.