Me 2 Korrik 1990,
Ishin 114, por folën për të gjithë.
Ne s´ishim vetem ?
edhe kur mendonin se ishim vetëm.
Vujtje prej dere në derë
Me ëndërr për Kosovën Republikë.
Kur mendimet na përplaseshin në kokë,
Ishim pa forcë, si pika në lis.
Nga frika mendimi mshifej nën jorgan.
Dëshirat i shkruanim në zemër,
e zogjve ju kishim lakmi se jeton të lirë në qiell.
Ne këndonin pa zë në heshtje,
Amanetet i bartëm me krih.
Kur ishim afër fitorës,
stuhit e egër vinin e na përtoknin,
Por ne kurrë s´lodhëshim.
Kur armiku mendonte,
se mundet të fliste me zërin tonë,
Ne i leviznim krihet,
mblidhnim fuqin e zemrës
e ngjallëshim si uraganë.
Ne në Pranverën 1981
lirinë e zemrës shperthej.
Kosova e pushtuar
u ripushtu nga i njejti pushtues.
Parullat tona u shkelën me çizme.
Ai regjim lozte më dhimbjët tona,
Nuk la lis pa ja këput dëgët.
Lirin e shiqonim përmes gishtave,
Eshtrat e heronjve
dhe amantet e tyre i bartnim me krih.
Kosovën e donin pa shqiptarë.
Me dukument u mallkua
Kosova,
Gjuha shqipe
Flamuri kuq e zi,
Univerziteti,
Dija,
Medijat më radhë.
Veq shoqata e pëllumbave rezistoj,
se ata ikën lartë në qiell,
e kurrë nuk u pushtuan.
Ne për ata ishim halë në sy.
Qëndronim në vendin tonë si të haj
sot për nesër.
Në heshtje e këndonim hymnin.
e flamurin e vizatonim në zemër.
Shkrunim e këndonim,
e lirin e mendonim.
Armiku apelin e paqës së kuptonte.
Nuk ngopej më dhunë
edhe të tjerët e ndihmuan.
Ata një fjalë të mirë se folën për ne.
Frigoheshin për veti,
mendonin se ishin vëllazër,
por nejse,
e kuptuan më vonë se nuk ishin.
Me 23.3.1989
Kosova prap u ripushtu më ushtri e polici
Autonomia e kushtetuta në letra nuk egziston.
Për pushtuesi ndjekja, burgosja
dhe vrasjet ishte zgjidhja e ti.
Rezistenca e jonë nuk shuhej
Ne fillim të viteve 90
organizohej Rendi i Ri Botërorë
i filluar më 11. 3.1981
në Mensen e studentve në Prishtinë.
Ne prap thirrjem për liri, demokraci, e drejtësi,
për të jetuar si poupull i barabartë.
Duke numëruar yjt na plasi delli i ballit,
Dy duar për një krye thot populli.
Atëherë të gjith u bëmë një,
se nuk kishim rrugë tjetër.
Nga fillimi i vitit 1990
zëri i deputetëve tanë,
në Kuvend artikulohej ndryshe,
kishte tjetër melodi.
Të gjithë folën një zë për një qellim,
Ne i ndëgjonim diskutime
çuditëshim,
nuk ishim mësuar ashtu me i ndëgju.
Të gjithë diskutoni këngën që donë zemra,
U shkrua në faqet e gazetave,
Ishin diskutime për liri e vendit.
Kur armikut i mungonet arsyja
atëhere filloj ti mbyll me dry të gjitha dyert.
Kur deputetët vendosën
Vendimet e pa ligjëshme për Kosovë mi ç´vlerësu.
Kuvendit të Kosovës ju vu dryri sa këmba,
Pushtuesi u barikaduan mbrenda aty
me hekur e zjarr.