🕯️ Hyrje përkujtimore
Kjo poezi është shkruar nga dora dhe zemra e një dëshmitari - një komandanti dhe bashkëluftëtari. Ajo është një kujtim i gjallë dhe një nderim i përjetshëm për Astrit Sulin, një burrë, i cili nuk kërkoi lavdi, por fitoi përjetësinë me gjakun e tij.
Astriti nuk është më vetëm një emër. Ai është zë në erën e lirisë, flamur në gjoksin e atdheut dhe gur themeli në historinë e Shqipërisë, të cilën e deshi deri në frymën e fundit.
✍️ Shqipëria, zemra e tij
Poezi përkujtimore për Astrit Sulin
Luftëtarit dhe shokut tim, Astrit Sulit,
i cili flijoi jetën për lirinë e Kosovës
Aty, në luftë, ku zjarri s’ndalej as natë, as ditë,
ku fjala “jetë” peshonte sa një britmë e mpitë,
ku flinim në tokë, me pushkën mbi gjoks si mburojë,
ti re për liri - për tokën që sot s’njeh robëri e plojë.
Ti ishe ai që më priste me buzëqeshje në ag,
në Burrel, kur stërvitjet nisnin e toka ngrinte si plag’.
Ai që Kadarenë e mbante në mendje si himn,
me sytë si poezi që s’njohin asnjë gabim.
Mos ishe vallë poet që s’kishte shkruar asnjë varg,
por që në heshtje fliste më shumë se çdo fjalë me zë të larg?
Në netët me shi e frymë baruti,
kur s’dallohej shpresa nga plumbi, as nata nga druri …
E megjithatë, ti ishe dritë në atë errësirë,
luftës i qeshje - jo nga guximi, por nga një brengë e mirë.
Dhe kur ti re për liri, me sytë nga qielli i lartë,
zemra jote s’u gjet - veç një shqiponjë me kraharor të artë.
Nga shoku yt, që s’pati fjalë për lamtumirë,
nga komandanti Arbër, me plagë e me kujtim të dëlirë.
Sot emri yt valon i gjallë, si flamur,
në zemrën e Shqipërisë - tokë pa pranga, pa mur.
Autori
Arbër Shabanaj
Ish-Komandant dhe bashkëluftëtar i Astrit Sulit
Në kujtim të përjetshëm të një trimi, i cili nuk e njohu frikën,
dhe në nderim të të gjithë atyre, të cilët u bënë gurë në themelet e lirisë.