Se gjaku bëhej ujë,
dikur e thonin vetëm
sundimtarët e çmendur,
komunistët e marr,
të cilëve, kur u dështua sundimi,
kufomat e tyre përfunduan
në baltë, në ferr,
për të mos dalë nga atje
më kurrë.
Gjaku bëhet ujë,
ata që e thonë tani
dhe e kanë thënë dikur,
kanë përjetuar ndëshkimet më të rënda
nga dora e drejtësisë.
Megjithatë, edhe pse gjaku nuk bëhet ujë,
drejtësia e vonuar nuk është drejtësi,
për t’i ndëshkuar kriminelët
post mortem.