Kufiri,
vijë e lodhur,
duke ndarë frymën,
atë që s‘ndahet.
Katana e Veterani
me shokët —
shkëndija në breg,
heshtjës i vunë zjarrin.
Zjarri i tyre,
nuk djeg gurin,
por kuptimin e tij
2.
Vija,
plagë mali.
Kur dhimbja,
thërret emrin,
heshtja thyhet.
Flamuri,
zemer në erë.
Dhimbja,
në dritê,
gjen shërim.
3.
Zjarri në kufi, nuk pret.
Kufiri thehet,
emri lind.
Vija,
mendim i ngrirë,
i vendosur me dhunë,
në flakë e gjen fundin.
Aty ku ndahej mali,
Horizonti,
Dielli hyn e del,
pa frikë.
4.
Kosharja,
më shumë se emër,
Kod.
Vija thehet,
Gjelbrimi e mbulon bregun.
Flamuri ngritet në duar,
pa frikë.
Zjarri i UÇK,
u bë dritë.
Nuk shuhet kurrë.
Liri pa vijë,
Kosovë e Shqipëri.
Një flamur
që merr frymë me ne.