Amësia - Tipar i nënës shqiptare

Kultura

Amësia - Tipar i nënës shqiptare

Nga: Mr. Shefki Stublla Më: 6 dhjetor 2022 Në ora: 11:49
Shefki Stublla

Amësia është tipar,veçori thelbësore e nënës shqiptare. Është jonjerëzore dhe në asnjë mënyrë e pranueshme që gruaja të konsiderohet si “rob” i shtëpisë,si mikrob i së keqes në familje, sepse ajo është një qenie e shenjtë, e humanizuar,që e karakterizon Amësia,cilësi kjo që kënaqë shqisat dhe zemrën e çdo njeriu atdhedashës.

Poeti amerikan i shekullitr XIX,Uait Uilmen, për amësinë thotë:

Mendo për amësinë,mendo veten grua,

Krijimi është amësi,

A nuk është thënë që gjithçka përmban amësia?

A nuk kam thënë që universi kurrgjë nuk ka më të mirë se e mira Amësi !?.

Pra,mund të thuhet dhe shkruhet: edhe nëna shqiptare,shquhet për amësi,sepse ishte flakadan i ndezur,bartëse e jetës,në tërësinë e saj,që siguroi stafetën e gjallë të kësaj jete,brez pas brezi.Andaj,për veprat e saj humane, e meriton të jetë personazhi i çdo vepre arsimimi dhe edukimi. Atë e ngrenë veprat e saj,etike,sociale e psikologjike. Asesi,pas gjithë atij kontributi krijues,ajo nuk guxon të mbetet qyqe e vetmuar,e shkelur,e përbuzur,nga disa djem të papërgjegjshëm dhe disa nuse – reja,të paedukuara. Nëna shqiptare e meriton një përmendore në sheshet kryesore të qyteteve tona.Pa amësinë, shoqëria njerëzore do të shuhej, sepse,Nëna dhe Mësuesja,janë dy shtyllat edukative të kombit.

Meritat e nënës shqiptare janë të shumëta.Unë po i numëroj vetëm ca nga to:

Ruajti me guxim e urtësi, mëvehtësinë,çiltërinë dhe rrafshin ku ruhet trashëgimia,

Ruajti gjuhën,çelësin e kulturës shqiptare,

Kultivoi atdhedashurinë shekuj me radhë,në kohën e shumë okupatorëve të eger,kur dielli nuk ngrohte për të gjithë njësoj,

Nuk e mallkoi veten kurrë me carrokë nëpër këmbë,guximshëm shpërthei pritat e otomanit dhe serbomadhit,gjallëroi përtërirjen dhe shlyejti shumë huqe,që solli rropama e egër e pushtuesve të shumtë,

Shëroi shumë plagë popullit që ia solli okupatori i pashpirt,shtazarak,

Refuzoi fuqishëm grepin e mjerimit që ofroi okupatori i egër që kishte humbur arsyen,

Fjalët e nxehta valë,i flladiste me fjalë të ftohta

Vullkanin e heshtur të së keqes, kur shpërthente me kraterin e skamjes,si terr i zi që nuk njeh hak as të drejtë kurrëfare, ajo i gjente një qare,

Ajo egjrën e mbjellur të pushtuesit e neutralizonte që të mos shpërthei mes nesh,

Asaj nuk i pëlqeu uniforma e zisë,përkundrazi ajo krenohej për dëshmorët e vrarë kundër okupatorit,në luftë për liri e pavarësi,

Ajo ishte kundër bahes (hobes) së smirës e lakmisë, kundër njëri-tjetrit,

Ishte kundër atyre që i fryjnë zjarrit të së keqes,që kërkonin nga femra ta ketë gjuhën e ngujuar

Ishte e bindur që fillimi i nismës së mbarë,mund të sjellë fryte të këndshme,sidomos kur i bëhet hyzmeti në praktikë,në të cilën përforcohet besimi i ndërsjellë.

Frymëzoi luftën për liri,njësim të patjetërsueshëm...

Andaj,kur ke të gjitha këto të dhëna, të pamohuehme të nënës – gruas shqiptare,për ekzistencën tonë,për paqe,liri e mirëqenie, nuk mund të durohet më ofshama e ashpër e grave,nënave shqiptare ndaj atyre që me armë zjarri shkrepin dhe vrasin gruan, pa arsye,pa kurrëfarë njerëzishmërie në prag të lindjes.Që vrasin ardmërinë e kombit.!

Njerëzit, me pezmatim reagojnë dhe pyesin: “O vrasës të pashpirt,kush do ta përkund djepin e ardhmërisë tuaj.E vrave gruan me fëmijën tënd në bark të saj!Ti nuk ke vend në këtë jetë, as në ahiret:as në ferr as në xhenet!Çave lisin që e ruaje për dërrasa varri. Rrallove kombin dhe çove në vend kërkesën e armikut tonë shekullor.Mohove ndërtimin dhe rindërtimin e vendit.U bëre personazh i urrejtur i fjalëve të mbarë popullit duke të përkujtuar si kanibal për tragjedinë që bëre, që nëpërkëmbe sofrën dhe bartsen e stafetës së jetës...”

“O njerëz, të rinj e të eja, kthehuni përsëmbari! Inati,mëria dhe xhelozia janë tipare të djallit. Përçarja sjell vrasje.Të bashkohemi meshkuj e femra për zbatim të projektit të gjallërimit tonë.Për vende të reja pune,për çerdhe të reja,për kujdes më të madh ndaj njerëzve të moshës së tretë,që dhanë asht e rrasht,e sot u harruan.

Përse vetëm tek ne kaq pikëpyetje(?) dhe pika çuditëse(!).Përse po sjellim jetë pa gëzim,përse kaq hidhërim? Nuk kemi nevojë për mjedis të zgrapcuar e qoshe të përdhosura as kthesa brrylore!Përse, vetëm ne, Parlamentin për shndërrojnë në Pallavrament?!Përse fitorja t’i përngjaj shkatërrimit,kur hapat e lirisë u maten me shekuj?!Nuk kemi fare nevojë për përçarje as për hiç çarje.S’ka nevojë të vlojë më gjaku ynë në bykun e primitivizmit. Përse shigjeta e gjahtarit smirëzi ta vrasë skifterin.Nuk kemi nevojë për kadastrën e gënjeshtrave .Përse kaq shumë fjalë të rrumbullakta,të cial po tokërlisen dhe vrasin njëri-tjetrin!

Kemi shumë nevojë për tri Orë të Bardha:1.Orën e Shtëpisë që i prin fatit,2.Orën për ecje të mbarë dhe 3.Orën e Bardhë të drejtësisë, që hap udhë e shtigje të dritës.Të tria së bashku, në harmoni,të krijojnë Orën e Bardhë, që shkundullon mjerimin,primitivizimin dhe përçarjen mes nesh..

Është koha e fundi që Ora e Bardhë,femrës shqiptare t’ia krijojë vendin që e meriton ajo.Që t’i ndihmohet njerëzisht dhe ligjërisht,sepse është investimi për të është produktiv që motivon forcat lëvizëse përpara,për punë,për besim të ndërsjellë në botën e arsyes.

Është koha e fundit,që njëherë e mirë të kuptohet, se ka kaluar koha e frazës primitive,që “femra është kafshatë e dreqit” ,që “xheneti i saj ndodhet nën këmbët e burrit”,që “gruaja e mirë vetëm dy herë ka të drejtë të lëshojë shtëpinë e burrit:kur të shkojë në të panë tek prindërit dhe kur e përcjellin në varreza”(!),që “femra është fajtore që nuk bën fëmijë apo që lind vetëm vajza,duke harruar që femra është ara e burri është fara- se çfarë mbjell korr,që “femrat janë pakicë a paaftë”! Jo,jo,ato edhe për kah numri janë afërsisht , fifti-fifti,me meshkujt,andaj duhet të vetvendosin për fatin e tyre,të kenë hise të barabartë., Dhe, zhylli i stihisë së “drejtësisë” primitive duhet të zgjidhet,në mënyrë të barabartë,pasi gjatë jetës gruaja ishte dhe është aktive,që ngjalli shumë oxhaqe,krijoi familje,me një fjalë ishte shpirti i shtëpisë.Nëna shqiptare kishte forcën e afrimit dhe tubimit familjar.Një fjalë e ëmbël e saj ngrohte burrin tre muaj dimër.Është koha, që edhe ndër ne,Dielli duhet ta ngrohë njësoj si burrin ashtu edhe gruan.Është koha të ecet me kohën,të bëhemi hise e saj që ndryshon mote e zakone, në të mirë të popullit të vyeshëm.Valët e lirisë s’ka kuptim të rezervohen vetëm për meshkuj.Nuk është këtu fjala për hyrjen e femrës në sferën e mashkullit, sepse,në jetë, secili ka sferën e vet,por fjala është për një jetë të përbashkët,të barabartë.

PËRFUNDIM

Pra,Gruaja,kjo qenie e shenjtë,nuk guxon të keqpërdoret,të rrahet apo të maltretohet në asnjë mënyrë,e mos e dhashtë Zoti, të vritet me armë zjarri apo me ndonjë mjet tjetër.Edhe pse vrasja çnjerëzore e dhjetorit të këtij viti,solli reagime të shumta dhe preki moralisht mbarë opinionin, është koha që shteti ligjor të marrë masa adekuate, që tragjeditë e tilla,të ndalohen,të sanksionohen dhe të mos përsëriten.(04.12.2022)

Të nderuar lexues të gazetës “Bota sot”, komentet që përmbajnë fyerje, ofendime dhe sharje nuk lejohen në portal. Andaj, komentet e juaja do të kalojnë në filtra për aprovim dhe të tillat që përmbajnë gjuhë që nuk përkon me rregullat, nuk do të aprovohen. Ju faleminderit.
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat