Toka ku jam
më ka rendë,
as ta shkelë
nuk pranon…
Gjithë njerezit
rreth e rrotull,
edhe pse duart i kanë,
asnjë dorë
dorën time nuk shtrëngon…
Të gjithë me nga dy sy,
ikin lart e poshtë,
sytë e mi
asnjë nuk i kërkon….
Emri im
rri strukur
si i shtrydhur limon,
askush nuk e thërret,
askush nuk e do….
Zemra me sa një mal dashuri,
në dhe të huaj rënkon…
i lutet zotit çdo ditë,
ani pse mi more të gjitha,
të gjitha merri, merri o Zot…!
Vetëm, të lutem !
O Zot,
mos më le
pa lotë !
SMulaj
Prill 1, 2025
Vienna, Austri .