Nga data 24.3.1999 .
Stuhit e qiellit për lirinë tonë,
demonët i përplasën për shkëmbi
Për liri qielli çahej e toka dridhej
Agimi e Salihu me shokë
Vraponin drejt dritës së diellit
Armikun në zemër e godasin.
Me diell e ngrohtësi në zemër
Kundër pushtuesit shekullorë,
Duke sjell ninulat e harruara
Me luftë deri të lira e vendit.
Yjt levizin drejt diellit
Harmoni kanë në hapsirën e qiellit.
Forcën e vet e shëndrrojnë në shkëlqim,
Qiellin e përkdhelin,
e retë e zeza i gjunjëzojnë,
e për vendin shkrihen për ndriqim.
Në mes errësirës
Si një dritë ngritën drejt qiellit
Jetën se kursyën deri në pafundësi
Vendit i dhuronin liri e vetit madhështi.
2.
Demonët në përballje më forcën hyjnore,
U bërën tym e pluhur.
Ngadal u shuan,
e humbën në thellësin e humnerës.
UÇK marshon sebashku me miq
në hap me kohën drejt lirisë.
Kufirin në Koshare e shkulën
Dhe krijuan Shqipërin si duvet të jetë.
Ata se pritën kohën, se nuk kishin kohë.
Vendin më liri për ta ngrohë.
Me luftë vendin e ndihmuam.
Kur erdhi liria nga qielli me 12.6.1999
Ajo u bë realitet,
s´ishte endërr si dikurë,
Por për Agimin, Salihun,
e dëshmorët tjerë ishte vonë.
Sot kur gëzojmë lirin e pavarësin
kuptojmë për jetë dëshmorët tanë.
Prill 25