Isamail Qemali,
mendje ndritur e zemër-gur,
për atdhe s‘ndali kurrë.
Ismail Qemali kur nis rrëfimin e madh,
çau fusha , male e dete,
për ti dhënë Shqipërisë,
dhe popullit shqipetar shkëlqim e vet
2
Nga udhëtimi i gjatë,
me konfermim për mvetësi, nga konti Berthold,
në mbrëmje me 25 Nëntor
arriti në Vlorë.
Në vendlindje u çlodh.
dhe mori frymë lehtë:
„Së dita e madhe po vinte,
që kombi shqiptar,
do të ngrej flamurin e Skënderbeut vetë.
Ai u informu nga,
Lef Nosi, Midhat Frashëri e Bedri Pejani,
së delegatët për kuvendi janë ftu,
Një gëzim kishte,
por mendja i rrinte në krye,
si ta siguronte flamurin kuq e zi aty.
3.
Ai vet me Marigonën bisedoj:
“Marigonë, bija ima, qëndisna flamurin tonë.“
Nesër më 28. Nëntor, flamuri i Skënderbeut,
në Shqipëri tonë, do të valvitët i lirë.
Populli dhe vendi do ta këtë për mot,
së flamuri dhe liria e Shqipërisë,
tani po vjen me zot!”
4.
Këtë flamur të bukurë,
Skënderbeu i ynë,
më 28 Nëntor 1443,
me duaret e veta e ngriti në Krujë
Nesër më 28.11.1912,
si frymë për Shqipërin e lirë,
në Vlorë tonë me qiell e diell,
flamuri i Skënderbeut,
nga ne do të ngritet përseri,
për tu valvitur i lirë,
si në kohën e Skënderbeut.
4
Marigona i ndez sytë me dashuri,
me buzëqeshje dhe me një ngrohtësi,
të pa parë me parë.
Ajo merr gjergjefin në dorë,
në shtofin e kuq shqiponjë e zezë,
për qëndisje e fillon.
Në natën me hënë,
në shtofën e kuq,
shqiponja e zezë nga malet,
leshohet aty në flamur.
5.
Nga mëngjesi i ditës së ejnte
më 28 Nëntorit 1912,
flamuri i Skënderbeut,
valvitet i lirë në Vlorë.
6.
Delegatët ishin aty
por Isa Boletini duke luftuar, më armikun fyt për fyt,
arriti më vonë në Vlorë.
Në orët e pas ditës më 28 Nëntor 1912,
një zëri në orën 14.30,
Shqipërin e mvetësuan për jetë e mot.
7
Pas e mvetësun Shqipërin,
Ismail dhe delegatët nga balkoni,
popullin e përshëndesin me dorë,
kurse flamuri i kuq e zi nga flladi i detit,
Valvitët në ballkon, si mali me borë.