Ike miku i im i vargut
Ike pa u parë
Kurrë ndonjëherë,
Vetëm përmes vargjeve
Që rrjedhnin nga Lumbardhi
Në kopshtin e «Rrezores».
Unë bëhësha aq xheloz
Ndaj vargjeve margaritare,
Duke i adhuruar me ndiesi
Me nga një kritikë lakmuese.
Do pimë kafe më the,
Në Gjakovë, apo në Pejë,
Por, pritëm e pritem deri kur
Mbetëm vetëm miq vargu
Pa u takuar ndonjëherë kurrë.