Në bibliotekën time të vogël, raftet nuk janë më thjesht vende të qeta për libra. Ato janë kthyer në një hapësirë ku mendimi lëviz, ku historia dhe politika marrin formë, dhe ku veprat e Lisen Bashkurtit zënë gjithnjë e më shumë vend. Me kalimin e kohës, ato nuk duken më si libra të veçuar, por si një prani e plotë që “pushton” bibliotekën time me ide, analiza dhe reflektime mbi diplomacinë shqiptare dhe botën.
Ky “pushtim” nuk është i zhurmshëm, por i qëndrueshëm. Ai vjen përmes librave që trajtojnë historinë e diplomacisë shqiptare, marrëdhëniet ndërkombëtare, Ballkanin dhe identitetin shqiptar. Kur i vendos pranë njëri-tjetrit, ata krijojnë një vijë të vazhdueshme mendimi, sikur çdo libër është një hallkë e së njëjtës zinxhir të gjatë intelektual.
Në raftin tim, shihen vepra si “Diplomacia shqiptare”, “Shqiptarët në rrjedhat e diplomacisë”, “Identiteti, imazhi dhe diplomacia”, “Negociatat: historia, teoria, praktika”, “Çamëria: në rrugën e zgjidhjes” dhe shumë studime të tjera që lidhen me politikën e jashtme dhe zhvillimet ndërkombëtare. Secili prej tyre sjell një këndvështrim të ri, por të gjitha së bashku ndërtojnë një panoramë të vetme: atë të vendit të Shqipërisë në botë.
Me kalimin e kohës, këta libra fillojnë të “mbushin” jo vetëm raftin, por edhe mendimin. Këto e detyrojnë lexuesin të mendojë për historinë si proces, për diplomacinë si art dhe për politikën si një fushë ku identiteti dhe interesi kombëtar ndërthuren vazhdimisht. Në këtë mënyrë, biblioteka ime e vogël nuk është më një hapësirë e heshtur, por një vend dialogu me idetë e një autori.
Ky “pushtim” mund të kuptohet edhe si ndikim intelektual: veprat e Bashkurtit nuk qëndrojnë thjesht në raft, por e ndryshojnë mënyrën se si e shoh bibliotekën dhe botën përreth. Ato e zgjerojnë horizontin e leximit nga një koleksion i thjeshtë librash në një sistem të tërë mendimi mbi diplomacinë dhe marrëdhëniet ndërkombëtare.
Në fund, kur shikoj bibliotekën time të vogël, kuptoj se nuk është më e vogël. Biblioteka ime është zgjeruar nga prania e këtyre veprave, të cilat e kanë kthyer në një hapësirë ku Shqipëria, Ballkani dhe bota lexohen përmes syve të diplomacisë. Dhe kështu, librat e Lisen Bashkurtit vazhdojnë ta “pushtojnë” bibliotekën time, jo me forcë, por me ide që mbeten.