Cep më cep të shqiptarisë

Kultura

Cep më cep të shqiptarisë

Nga: Gezim Loka Më: 13 korrik 2021 Në ora: 07:42
Gezim Loka

Dal e mbledh unë një nga një 

Kujtimet që s’kanë të sosur 

Atje ku ëndrrave u dhashë zë 

Me çdo cep dheu i marrosur. 

 

Ku e nisa unë rrugën time 

Shkrep më shkrep e gur më gur, 

Tek çdo ndjenjë e hollë intime 

Shpirt e zemër në flamurë… 

 

Shkela fushë e shkela mal 

Nga kufiri, thellë në kufi 

Në çdo fshat, në çdo qytet 

Mbolla besë, korra dashuri… 

 

Që nga Shkodra në Delvinë 

Nga Librazhdi në Leskovik, 

Kujtimet ç’më venë e vinë 

Ç’më ndizet malli me vërtik. 

 

Që nga Dibra me Nëntë Male, 

Në Korçë, Devoll e Salari, 

Moj Shqipja ime me halle, 

Ti më fale veç mirësi… 

 

Që nga Mokra gjithë lezete 

Tek Saranda si nimfë deti, 

Shqipërinë e mora me vete 

Në ditë halli, në ditë lezeti… 

 

Në Lurë, ku më ra koka, 

Në Dibër, ku rrjedh ujëvara, 

Më të bukura se Evropa, 

Këto lugje, shkrepa e ara… 

 

Këto stane gjithë hijeshi 

Bujtinat ditë natë shtruar 

Më ushqyen me dashuri 

Ma mbajtën shpirtin përvëluar… 

 

Në Mat orë e shqiptarisë 

Me Buzukun ka udhëtuar 

Bujari e mirësisë 

Në atë vis ka lulëzuar… 

 

Në Shkodër e zbrita hënën 

Të pijë qumësht mbi Rozafë 

Humorit shkodran ia dhashë zemrën 

Hapur kanatë më kanatë… 

 

Lezhë, o vis mirësie 

Ku dimër verë fryn veriu 

Kam një detë dashurie 

Brenda s’e mbaj dot i ziu! 

 

Njerëz pune, sofërshtruar 

Të zgjuar, plot salltanete 

Zemrat i mbani në duar 

Për mikun, sikur për vete… 

 

Në Vermosh, lart mbi pllaja, 

Në gji të Alpeve bukurore 

Fluturon shqipja në ato maja 

Raca më e bukur arbnore… 

 

Në Kukës një lumë drite 

Ma përmbyti fantazinë 

Lumë, me bukuri Afërdite 

Në sup e mbajte Lirinë… 

 

Puka vetull gjelbëroshe 

I rrin hëna mbi qerpik 

Male e fusha bukuroshe 

Njerëz të punës, simpatik… 

 

Në Mokër, në gji të malit 

Piva me dolli dhe hënën 

Me mokrarët shpirtlëvduar 

Gjeta babanë, gjeta nënën. 

 

Gjeta vëllanë, gjeta motrën, 

Sofër shtruar, shpirt bujari, 

Në kujtime e mbarta Mokrën 

Në mes zhegu dhe acari. 

 

Në Sojnik në të bukurin fshat 

Ku dhe pjergullat janë bujare 

Njoha miq unë në çdo shpat 

Miq e shoqëri të madhe… 

 

Elbasani i Aqif Pashës, 

Mbi kala e ndër sokakë, 

Ç’ma hapi zemrën e bardhë 

Si më të bukurin zambakë… 

 

Librazhdi, qytet më vete 

Njerëz të mirë duarartë 

Dinë lezetet e kësaj jete 

Qofshin burrat, qofshin gratë… 

 

Rajca me salltanete  

Njerëz të mirë dhe fisnikë 

Nuk mendojnë vetëm për vete  

Dinë ta mbajnë mikun mik.  

 

Prrenjasi me zemër trimi 

Me të madhen dashuri  

Verë të duket dhe mes dimri  

I pret miqtë me dashuri.  

 

Pogradeci i Lasgushit 

Pi dhe dehet me musht hëne 

I vjen muza e Poetit 

Dhe e fton në nota kënge… 

 

Korça lule, pioniere, 

Timoniere e shqiptarisë, 

Më priti me bukë e ndere, 

Ti je zemra e mirësisë… 

 

Në Kolonjë ku fryn veriu 

Dhe tret shpirt të shqiptarisë, 

Mbret mbi mbret ndihet njeriu 

Nga sajdia e bektashisë… 

 

Në luginë dremit Naimi, 

Bilbili me gjuhë diellore 

Abdyli me besë burri 

Vjen nga larg, trojesh arbnore. 

 

Berati me vezullime  

Në çdo gur fle lashtësia 

Vjen e hynë në këngën time 

I lashtë sa përjetësia… 

 

Myzeqeja fushë pa fund 

Hambar e sofër bujarie 

Shokë me besë s’i gjen askund 

Si në këtë vis bukurie… 

 

Fier e Lushnje, hambarë drithi 

Fushës era qiellin kreh 

Myzeqari është i gjithi 

Shpirt që veç të mirën njeh. 

 

Tepelena shkëmb e gurë 

Nën qepalla të Aliut 

Digjet pritet për flamurë 

Nder e besë i jep njeriut… 

Gjirokastër Argjiroja 

Me qepalla prej graniti 

Në gjirin tënd të vdisja doja 

Me kulturë shqipen e ndriti… 

 

Vlorë me halle dhe me nure 

Ku Imzot Nikoll Kaçorri 

Vuri zemrën mbi flamur 

Historia rrugë mori. 

 

Mallakastër shkëmb e brinjë 

Male dhe gërxhe thepisur 

Ku fle Gjoka në lëndinë 

Përjetësisht në udhë nisur… 

 

Moj Saranda gjithë lezete 

Shkuma blu si fëshfërimë 

Lum kush ty të bën për vete 

O zambak, o trëndelinë… 

 

O Përmeti luleshumë 

Djem e vajza porsi yje 

Një dafinë e kam dhe unë 

Si kurorë mirësie… 

 

Dhe në Laç e në Kurbin 

Burrat ulen bëjnë kuvend 

Buzagazi si diell iu ndrin 

Ballë vendi miqtë zënë vend. 

Në Tiranë unë e ndala hapin  

Blerimi dhe kënga pas më ndoqën 

Tek ti i rrita ëndrrat dhe shtatin 

Së toku rendëm bashkë me epokën. 

 

Gegë e toskë, malci jallia, 

Gen e gjak me vulë shqiptari, 

Ç’më vini kujtimesh të mia 

Rrugëtimesh ku dola së pari… 

 

Rrugëtimesh më shkoi jeta 

Që nga jugu thellë në veri 

Me pengesa, me tatpjeta 

Zemra dëng me dashuri… 

 

Zemër shpirt i përmalluar 

Endem sot e kësaj dite 

Duke lypur të kaluarën 

Mbetur nëpër shtigje drite… 

 

O ju vise shqiptarie 

Ju më jepni frymëzime 

Ju pashë ndër vite rinie 

Në çdo stinë të moshës sime…

Të nderuar lexues të gazetës “Bota sot”, komentet që përmbajnë fyerje, ofendime dhe sharje nuk lejohen në portal. Andaj, komentet e juaja do të kalojnë në filtra për aprovim dhe të tillat që përmbajnë gjuhë që nuk përkon me rregullat, nuk do të aprovohen. Ju faleminderit.
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat