Në Liri,
Vendi ka ngrohtësi, besë e dritë.
Kaluam nëpër stuhi,
Lirin e shkruam në gurë e zemra.
Sot në vendin e çliruar,
po levizim si hije pa zë.
Durimi po bie,
Dashuria po humb kuptimin. Fjalet po shndërrohen në flakë.
Mos më pyesni,
nuk kamë kohë të përgjigjem.
Koha jonë është pritje,
dje,
sot
dhe nëserë.
Pritshmërit po humbin ,
Përpjekjet po numërohen
Durimi po shkrihet në heshtje,
si yjt në agim që humbin shkelqimin.
Ti ke një hall e ne kemi shumë.
Ne nuk thirrem pritje
Në pritje dielli s‘po ngroh trupin tonë të ngrirë.
Vendi pa ngrotësi,
natyra pa gjelbërim.
Askush nuk pyet kush u shkri për një fjalë.
Jemi shqetësuar për asgje.
Zgjohem në agim e iku më shqetësimet e mia.
Pandershmëria rrezikon ngrohtësin shpirtrore.
S’lejojmë vendi e populli të mbesin si pika në lis.