Ka futur nën sqetull shqiptarinë
dhe një copë truall ilirik të Ballkanit t’trazuar
e n’palc të misionit: Kosovën e Shqipërinë,
ndërsa n’kokë i mbinin ide për t’i përbashkuar.
N’barkushe ndjente rrahje ritmike
dhe zemra iu nda n’dysh për: komb e mëmëdhe,
i xixëlloi një shkëndi shprese fisnike,
t’reflektoi brenda një harte mbi at dhe.
Për çlirim e bashkim u besatua haptazi,
e nëpër flaka kryengritëse qe me pushkë n’faqe,
me shpatulla t’ngrohta u përkul para flamurit kuqezi
për arsimin amtar nëpër vilajete e qarqe.
Ndonëse prej kohësh zhytej etshëm drejt cakut
dhe shkrinte pasuri kundër zgjedheve t’huaja hane -
mërgimtarit që digjej për gurët e sokakut,
prej motesh iu lidh jeta nyjë gordiane.
Po. Ai ishte shtyllë që s’bëhej dot urë
as kur e vërshonin sulmet e mallkuar,
o, katër herë ia morën masën, bënë katrahurë,
derisa gjaksori e shoi duke e kurthuar !