Një ditë na u mblodh trupi mbarë,
Për të zgjedhur një drejtor në garë.
-Mjaft, me rrëmujë e pa komandë,
Që nga Presheva, deri në Sarandë.
Të parët folën sytë, me plot dritë:
-Pa ne, trupi është qorr, pa shpirt!
Ne shohim rrezikun, japim mësim,
S’ka drejtim, pa vizion e ndriçim!
Pastaj, veshët ngrihen pip përpjetë,
- Fjalët i kapin si antena në rrjetë!
Ne përgjojmë gjithçka nëpër botë,
S’mund të ecësh pa bërë vesh dot.
Goja e zgjati gjuhën, porsi lopatë:
- Ne komandojmë, t’jemi të qartë!
Pa ne, as fjalë, vesh, bukë në bark,
Pa gojë e gjuhë, jeta bëhet farmak!
Më pas duar e këmbë futën në lojë:
- Pa ne nuk ecet drejt, jemi pararojë.
Ne mbajmë peshë, e ne bëjmë punë,
Drejtori duhet të jetë vital me imun.
Krejt nga poshtë del një zë i trashë,
U ngrit bytha, ngadalë sikur bagazh:
- Edhe unë në këtë garë të ngushtë,
Drejtori të bëhem, pa ndonjë kusht!
Pjesët e trupit desh plasën nga gazi,
Propozimi i bythës doli nga marazi:
-Ti?! Drejtor?! - Moj ulëse pa nder!
Drejtues janë ata, që s’rrinë në terr!
Bythën nga fjalët, nuk e zu meraku,
U shtrëngua vetë, si një rreth çarku.
E mbylli birën, nguli këmbë sfidon,
Me një grevë heshtake si evolucion!
Hëngrën e pinë, të gjithë u bënë top,
Por, kapsllëku erdhi e i zuri hip-hop.
Trupi i gjithi u drodh, sytë u errësuan,
Goja u shtang, e këmbët u ngatërruan.
-O bythë e dashur, hapu lutemi shumë!
Merre drejtimin mos të vesim n’gjumë!
Dhe ajo, me dinjitet dhe me përkushtim,
Pranoi postin, pa zhurmë e kundërshtim.
Që atëherë e sot, në shumë institucione,
Zgjedhja e drejtorëve bëhet me tensione.
Disa prej tyre kur fitojnë gërryejnë si mi,
Prandaj, gjatë mandateve dalin bythaxhi!