Cikël me poezi

Kultura

Cikël me poezi

Nga: Tahir Bezhani Më: 9 shtator 2025 Në ora: 15:18
Tahir Bezhani

MOS!

Mos e trazoni shpirtin tim të lodhur

Ju mashtrues, gënjeshtarë

Barkdhjamosur, halldupë e zagarë

Lërmëni në qetësinë e dëshiruar

Ju, përgojues, shpifës e tradhtarë

Jeta është lodhur, shkurtuar këmbësh

Nuk duron ecje të tilla shpirti i ganduar

Shikojeni sa e keni ndotur hapësirën

Tani hapni rrugë, ikni!...

Lëreni të lirë frymëmarrjen njerëzore

Të gjejë pa dhunë rrugëtimet e veta

Dëshiroj të thith avullimet e mia të valëta

Mos e trazoni shpirtin tim

Krejt nata si zjarr i ndezur pafund

Në mëngjes lëpij djersë të kripura

Lodhjeve të natës....

Dita rebelohet zallinave të shkrifëta

Kullojnë helm dhimbjet

Në vallen e çmendur të kohës....

EDHE KJO VERË PO IKËN

Edhe kjo verë në ikje po le gjurmë

Zjarrmia çan tokën në thellësi

Në lojën e zjarrit qiellin rrok flaka

Në ndërrime motesh....

Piskamë treni të ngadaltë ofrohet

Qetësia ime në dhomën e vetmisë

Sa larg dëgjohet zëri i ndrydhur i saj

Stacioneve të humbura të botës

Do hyj në tren pa biletë kthyese

Në një rrugëtim tjetër do shkoj

Verën tjetër vapa nuk më shkrin shpirtin

Nën hijen e pemëve do rri i buzëqeshur

Do ju shikoj ëmbël nga ajo hije e bukur

Nga muri i lotëve lexoj kujtimet

Ngadalë tërheq e numëroj goglat

Thurë në penjët e jetës

Edhe kjo verë po ikën përmallshëm

Si shkarravina në letër të djegur.....

ËNDËR...

Mbrëmë

Ëndërr me babën

Në oden e burrave si dikur

Në kullën e rrënuar

Babi im

Mbulonte gacat në tangar

Kur rreshkej buka n ‘saxhak

Me tre palë këmisha hini

E kishte mbështjellë zjarrin

Lahej në djersët e veta

E unë nga këndi e shihja

Digjesha flakë nga malli

Para alveolës baba ishte tretur

Ditën luaja me hirin e zjarrit

Vrapova ta puth vatrën

Akoma i del tym, kishte zjarr brenda

Po ngrij nga malli

Sot e gjithë jetën...

comment Për komente lëvizni më poshtë
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat