Rrjedhat e lumit turbull
Merr ndryshk stolia e jonë,
As ëndërr në gjumin e butë
Nuk e kishim përjetuar si aromë.
Largë më largë qeshje e fshehur
Zjerë e pjekë në furrë një shekull,
Në vajë e dhimbje të pa parë
Duke pritë një prush të ngrohtë.
Në kufinin e vjel thatë
Si lule e shkundur në gji hiri,
I mashtruar gjërë e gjatë
Me pak fije shprese e shpëtimi.
Kosovë, etjen e kishe te një krua
Në ditë e stinë i mjegulluar,
Për një pikë shi i djegur në sy
Përshesh me dhembje ke përbi.
Sot, merr lëndim në diell të ri
Ëndërrat e tua vjedhen në shesh,
Buza dridhet për një ditë më të mirë
E thenë këmbën në vrap me hap.