Poezi “në ruajtje” (një cikël me 7 poezi)

Kultura

Poezi “në ruajtje” (një cikël me 7 poezi)

Nga: Përparim Hysi Më: 20 tetor 2025 Në ora: 16:43
Autori Përparim Hysi

Këto 7 poezi që po dërgoj, nuk janë të miat. Kam vite që i ruaj, por, ngaqë kanë kaluar gati 7 vjet, them që është gjynah që mos njihen nga lexuesit. Në çmimin tim, janë poezi që vlejnë për mesazhet që sjellin.

Autorja e poezive, Liri Petro Sota nga Fieri, për fat të mirë rron, por e kemi humbur njëri-tjetrin. M’i dha për t’i parë dhe më nuk u pamë. Liri Petro Sota ka qenë mësuese letërsie në shkollën e mesme “Petro Sota” në Fier. Petro Sota është dëshmor dhe e bija dha letërsi mu tek shkolla që mban emrin e babait të saj. Liria rron në Tiranë dhe, paradoksalisht, sado dhe unë rroj në Tiranë, nuk jemi parë prej kohësh. Është sinjifikative ajo poezia e Kadaresë që thotë:

"Jetojmë të dy në një qytet, por rallë shihemi. Sa rrallë."

E sa për vlerën e poezive, po e lë në shijen tuaj.

1. Sandrit

Kujtimit të tim shoqi, të vetmit

Dyzet vjet me ty, nuk janë dhe pak

Që mos të tronditem, kur shkruaj këtë varg

Sot është Shën Valentin, kam ardhur tek varri

Loti prapë i nxehtë më bie nga malli.

Mbi pllakën e varrit, tulipan të kuq e të zi

Ke parë, që së pari, ndieva xhelozi

Se unë tani jam ti dhe ti gjithmonë unë

Nga malli e dhimbja më zuri me shkumë.

O burri im! O shpirti im, i vetëm

Sa dhimbje ndjej për ty! Si ta shtyj jetën?

Je gjysma ime dhe më s'jam e plotë

Vallë, tani që flas, ma ndien dhimbjen dot?!!!

Aleksandër Backa, mësues letërsie, bashkëshorti i Liri Sotës, është ndarë nga jeta.

2. Usta Niazi

Të shoh tek gatuan llaçin me mistri

Ndërsa unë në ballkon shkruaj poezi.

Llap-fshap bën mistria, tek gatuan llaçin

Unë, ndërkaq, mundohem të ndreqë vargun.

Ndërsa punon, ti ndien kënaqësi

Dhe e tregon tek thuaj një melodi

Ndërsa shkruaj, të ndjek me sy

Fare pakuptuar, hyre në poezi.

3. I Vetmuari

Kur je vetëm, as zjarri nuk të ngrohë

Fatin e të vetmit askush nuk e do

I vetëm, i plotë nuk ndjehet as gëzimi

Si mal mbi supe, të vetmit i rri hidhërimi.

I vetëm dhe me dritë, mezi shikon

Si natë kthehet çdo ditë, nëse i vetëm jeton.

Për vete, kurrë nuk dua të jetoj vetëm

Është i mjerë dhe fatkeq, kush vetëm e shkon jetën.

Jeta jetohet, me miq e shokë

Se i vetëm, po jetove, dukesh si ulok.

4. Në Avion

I kam hipur avionit, po shkoj në Amerikë

Sado nuk jam bestyte, por kam dhe pakëz frikë

Se ndodhin, siç dihet, edhe aksidente

Në ndodhtë kështu me mua (epo s'jam e vetme)

Por, në fund të fundit, po lë një amanet:

– Larg burrit tim, mua dheu nuk më tret.

Një foton time aty, jashtë qivurit

Kurse shpirti im, aty: pranë shpirtit të burrit.

5. Bledit

Herë i "pasur", por bujar

Herë i varfër, por shpirtqëruar

Herë punëtor dhe herë "dembel"

Herë "sherrëxhi" dhe herë rebel

Por i nrohtë siç është dhe dielli

Kush, veç teje, more Bledi?

Zemërgjerë si oqean

Sa dashuri në zemër mban.

Ndaj e shkruaj këtë poezi

Për ty, Bledi, "arapçi".

6. Migenës

Ti hyre në shtëpinë tonë

Kur pemët mbetën pa fletë

Erdhe si gëzim e jehonë

Që kumboi dhe shtëpinë tonë e mbushe me jetë.

Ishe dhe je e bukur, plot sharm e nur

Buzëqeshja s'të ndahet nga buza, kurrë

Çdo rrobë që vesh, si e prerë pas trupit

Dhe kurrë nuk t'u nda një ndroje si prej turpit.

Ke një shpirt të bardhë qelibar

Si ç'është i kthiellët një qiell pa re

Dhe u bëre për familjen tonë vlerë e shtuar

Ndaj ne të duam dhe kemi përse?

7. Inesit

Nuk e di a arrij dot të shkruaj për ty mirë

Moj Ines, mos vallë qumësht zanash ke pirë?

Shkruaj kështu dhe vargu nuk më duket i mjaftë

Se vallë a arri të tregoj buzëqeshjen tënde të mjaltë?

Kur i bie violës, ti kthehesh në sirenë

Stuhi duartrokitjesh sa del në skenë.

Pastaj viola përhap fllad mibushur melodi

Në notat e muzikës shndrrohesh në "magji".

Skena e gjithë llamburit plot dritë

Kush të pa ty në koncert dhe nuk u mahnit?

comment Për komente lëvizni më poshtë
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat