Shumë herë gjumin e bëj nën hijën e mollës në bahqe
Dikur dora d babait e pat shartuar me dashuri
Nuk me trembin në qiell as mjegullat në male
Këtu kaherë ndiej rizgjim , gëzim e lumturi.
Çuditërisht diçka me peshon rëndë si mali
Ne sofrën e ngrohtë të shpirtit testament
Për dialogun me babain e ndierë më merr malli
Dua t'ja degjoj hallet si një i prind i shtrenjët plotë dashuri.
Kurrë s'ja kam parë nënës shqetësimin mes rrudhash
Edhe kur varfëria rripin fort na pat shtërnguar
Gjithmonë me buzagazin e shihja në konak te udha
Me bujarinë e fjalën aq të ëmbëltuar.
Shumë herë me babain flisnim deri natën vonë
Edhe kur vajguri në llampë harxhohej me pikë
O sa gëzohesha kur i shihja të dy si bashkëudhëtar jete
Besonin se ditë më të mira do vinin në shtëpi.
