Gëzimi dhe qeshja,
janë dritë dielli,
me ngrohtësi në shpirt.
Ajo është jetë,
që rrugëtimin e lehtëson.
Qeshja thyen heshtjën
sjellin dritë në sy e zemër
jetës i shtohet kuptimi.
Njeriu pa qeshje,
është si hije pa dritë,
si nata pa hënë.
Kur ajo kthehet,
atëhere jeta merr kuptim.
Kur gëzimin e ndjejmë shpirti
qeshja shpërthen si vullkan,
atëhere fjala s´ka peshë,
së qeshja e mbulon.
Ajo shëron plagë,
dhimbje e brenga.
Mos ta lem kohën
të na kalon pa të.
Kur njeriu e humbim atë,
jeta e humbim kuptimin e vetë.
Gëzimi më qeshje
sjellin dritë e ngrohtësi në shpirtë,
njeriun e ndriçon në rrethin ku jeton.
