Do të mbledhë Baca 39 guralecë të bardhë
E mbi mermer ta shkruaj një epitaf kujtese
Ndoshta s'bëj gabim, ndoshta s'bëj as mëkat?
Kur me sy të përlotur do shkel barin mes varreze.
Ky zog mbi lis m'ua duk ndryshe, për çudi
E zemra po më avullon mall, afsh, zjarr e djersë
Pa ty Florina e bacës u vyshk lulja e manushaqes
Mes engjëjve sugarisa e bacës, pusho e qetë.
Jam lodhur, kërrusur, zemra më është shkrumbuar.
E ky shpirt i vogël m'ua bë prush që të djeg
Pse me shikon nga mermeri kaq e përmalluar?
Baca yt i dashur s'ka për të harruar përjetë.
Pa ty, Florinë, kujtojmë datëlindjen kaq të malluar
Me sy të përlotur e zemra të thyera nëpër gjokse.
Duam ta puthim ballin e dorën për ta shtrënguar
E duam buzagazin tënd si lulen pranverore.
Na ike mes ndërkëmbëzave kur erdhi errësira.
Ti s'na the asgjë me gojë, o flokëverdha jonë
Kambana e lajmit mortor na i tha të gjitha
Duam të shohim sytë e tu kaltërorë o yll qiellor.
Në jetë emri yt do rrezatojnë gjithmonë....
E bukura, e ëmbla Florina jonë.......