PERLË
Në vargje poezie rimon
N'mes rrezesh bëhesh shkëndijë
Në degë pemësh fruta lëshon
N'mes zemrave lidh dashuri.
Fytyra jote nur bukurie
Buzëqeshja si refren i këngës
Nën fresk bliri bëhesh hije
Tingull i kristaltë në ninullën e nënës.
FLAS ME TY
Shpesh flas me ty
Edhe kur s'më dëgjon
E kur s'je aty
Se fjala ime ka valë
Transmetohet tek ti
Drejt në zemër
Nuk sillet vërdallë
URATË NË PETALE
Në mëngjesin e freskët
Zemra ka ndjesi
Si varka mbi det
Ti ishe shtri.
Si gur u theve
Si trëndafil çele
U harlise, ike
Si zog i brishtë u ktheve.
Terri të verboi
Drita t'i çeli sytë
Sa të papritura ndodhën
Jo, s'e kishe ditë.
Trëndafilat i mblodhe
Një kartë uratash shkrove
Si dhuratë-bekim
Mua m'i dhurove.
SYTH DASHURIE
Në kthetrat e dashurisë
shpërthejnë ndjenjat si vullkan
e unë dehem me aromën tënde,
dhe pa pikë pendese
ta vjedh atë ëmbëlsi
që ta ruaj me xhelozi
në arkivin e shpirtit tim,
edhe kur hije t'bëhesh
a shtegton udhëve pa mbarim.
Në mes ndjenjave të ndrydhura
fshehur në gurët e shpellës,
nxirr shkëndija shprese
të cilat frymëzojnë edhe lulet
të mugullojnë midis shkretëtirës!
Prania jote e artë
çeli syth dashurie
në degën e zemrës sime,
teksa pranvera shkroi me petale
të shenjtën tonë emnesë.
EJA PUSHO
Kur të jesh lodhur
Nga mundi i stërgjatur
Për t'i kap yjet e paarritshme
Eja në ëndrrën time
Pusho aty
Shtrati rri i shtruar
Me plaf të qëndisur me yje
Çarçaf ngjyrë qielli
E jastëk në formë hënëje.
Eja, bëhu yll
i qiellit hënëplotë!