Që nuk derdh ndjerës
për një tokë që është derdhur gjak,
fatin e ka të keq,
në vend që ta gëzojë jetën
në vend t'vetë,
detyrohet ta boshatisë
atedheun e vet,
duke kërkuar shpëtimin
largë atedheut,
për t'iu shërbyer poujve tjerë.
Vendi huaj i yti nuk bëhet kurrë,
atje punon derdh ndjerës
për një tokë t'huaj
me mallëngjim për tokën tënde,
për t'afërmit tuaj ,
për fusha dhe male,
të cilat të rëndojnë shpirtin ditë e natë.
Mallëngjimi të shkakton lotë
edhe për varre të parëve ,
historinë e landishme tyre,
që edhe kur i kanë pasur
kushtet e vështira për jetë
kurrë nuk iu ka shkuar
mendja për ta lëshuar vendin e vet.
Një komb që nuk dërdh ndjerës
për një tokë për të cilën është derdhur gjakë
si rasti i tokës tonë në Kosovë,
kurrë nuk mund t'ju krijojnë kushte
gjeneratave që vijnë
për të mos e lëshuar atedheun e vet.