Më vendos në një kullë guri,
atje ku sytë prekin vetëm malin
dhe heshtja flet më shumë se fjalët.
Në një botë plot qetësi,
ku ajri duket më i lehtë
dhe shpirti pushon si në ëndërr.
Mes luleve të pranverës
që zgjojnë kënaqësi të thjeshta,
lehtësimi vjen si një mrekulli e vogël
e pastër, e qetë, e vërtetë.
Sepse sot bota është plot zili:
kur ke të mira, duan të t’i marrin;
kur je i rrëzuar, duan të të zhytin në baltë…
Autorja: Gane Ahmeti