Më kujto, më mendo, më dashuro kurdo,
si gjaku që rrjedh heshtur ndër vena.
Në çdo stinë — në dimër e verë,
ti je drita që më ndriçon zemrën.
Më përqafo fort dhe mos ndalo,
se dashuria kërkon zemër e besë.
Unë do të mbetem gjithmonë pranë teje,
si shok, si dashnor dhe si mik.
Ti je hëna që ndriçon natën time,
dhe dielli që më ngroh çdo ditë.
Të dua sot, të dua përjetë —
edhe përtej kësaj bote.