Kujtojmë të kaluarën e hidhur dhe të tanishmen
Të malltertuar e të lodhur nga uria e dëshprimi prekës,
Mësojmë nga fakti që e ndjejmë se na është bërë thirrje
Për të përballuar golgotën si pjesë përbërëse e jetës.
Sëcili e mendon jetën duke menduar për t’u siguruar
Kundër fatkeqësive të mundshme apo ndaj luftës,
Përkundrazi janë qëllimet dhe pikësynimet djallëzore
Që rrinë të pa ngopur mbi kokë për t’a shëmtuar këtë botë.
Sa e dhimbshme e djeshmja, të jetohet plotësisht e sotmja
Nuk mund të ndryshohet asgjë vetëm duke u ankuar,
Të mos humbesh kohë me të djeshmën duke e vajtuar
Por dhe e nesërmja nuk është reale pa një «kërkimfalje».
Është e vështirë ti falësh gjithë ata që bëjnë këtë botë të vuaj
Çfaj kanë fëmijët që hapin krahët e tyre në përqafim me diellin,
Ata e duan aromën e bukës së freskët, jo erën e tymit dhe gjakut
Apo ëndërrat e tyre të trazohen nga tytat dhe forca e «kondakut».
Të marrim shembullin e Jezusit, duke i falur mëkatarët e vet
Pa dyshim se sëcili do mësojë dhe ta marrë në krah jetën e tij,
Dhe do ti thëmi X-it dhe Y-lanit, jeta është e mrekullueshme
Jo, me vra e me u hakmarrë, por me dashur e me falë !...