Na dolën “trimoshat” e tastierës pa emër,
me mendjet e krisura, pa shpirt pa zemër.
Dje “Rinia vendos”, me pankarta në dorë,
sot “bubu” në komente, pa zgjedhur fjalor.
Nga “Hejbe” në “Bubu” - si modë sezonale,
ndërrojnë maska shpesh, me fytyra banale.
Si buburreca dalin kur bie terri mbi plehra,
me dritë telefoni e me shprehje aq të mjera.
Me krahë të zinj dhe me stomakun pafund,
dalin në mëngjes te “Centralla” në katund.
Për të marrë “informacione” me plot porosi,
që i ngarkon me mision “mama dhia”- parti!
Shpifjen e kanë ushqim, fyerjen profesion,
përgojimet për ta s’kanë asnjë destinacion.
Klikojnë për pagesë dhe shajnë me kontratë,
krenarë kur hedhin gjithandej gurë dhe baltë.
Janë një kor që zërin e ngritin në qiell fort,
kur shefi fishkëllen: “Sulm!” - si në sport.
Por kur ndizet drita, si në teatër, loja mbaron,
“Bubu”-ja zhduket - veç turpi si hije qëndron.
Mbase “Spica” nuk merret me kokat fatale,
ajo është si bubullima që nuk godet në hale.
“Bubu”-t i kap i shtrydh si morrat në grusht,
kur i zë në befasi - si ata karkalecat ngushtë!