Fshehur mes shkronjave

Kultura

Fshehur mes shkronjave

Nga: Anton Marku Më: 16 maj 2026 Në ora: 21:12
Anton Marku

Kur u bëre e imja

mendova se do të jesh

vetëm një presje

në vargun tim

T’i arnojmë disi netët

me ndonjë puthje tinëz

Gjunjët e pamësuar me lutje

refuzonin të përkuleshin

Në diellin e parë u ktheheshim

jetëve të mëparshme

të sotmen ta shtynim për nesër

Dashuria është ëndërr e madhe

për t’u parë vetëm.

KAJSITË

Tani është radha jote

Mbathi këpucët e mia dhe nisu

ikjeve të ditëpërditshme

Pas çdo dihatje

kajsitë e vona

shtrydhi me sy

Me të njëjtët hapa

lakoje rrugën

Murgjit t’i zërë gjumi

pa e thënë

lutjen e pasdarkës.

ENIGMË

Aq lehtë

ra në rrjetë

ajo natë

Shpirti im

u zu peng

në trupin tënd

Një nga një i zhveshi

pëlhurat e tepërta

Me shi u veshën

orët tona

Uji na piu

fund e krye

Pa u zdritur mirë

më flake tutje.

Para derës mbetën

këpucët e njërit prej nesh.

MES NESH

Ishte ndër ato të rrallat

që nuk kishte arsye për ta fshehur

ndonjë fjalë nën gjuhë

Në këtë botë

nuk kishte ardhur vetëm

për t’i fërkuar duart

Në sytë e saj

nuk kishte vend

për asnjë tjetër.

LETRA E BARDHË

Desha të të shkruaj

por letra mbeti e bardhë

E ndjeva se si vjen

nga ana tjetër e hijes

Dalë nga një lumë

që po zbrazej

Asnjë mur

nuk ia arriti

ta ndalë erën

Loti im

gjeti një rrugë tjetër

për të prekur dhembjen.

comment Për komente lëvizni më poshtë
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat