Lasgush Poradeci, gjeniu i vargut,
dritë e mendjes dhe shpirt i artë,
i këndoi Shqipërisë me zemër të hapur,
me fjalë që nuk vdesin kurrë në kartë.
I këndoi Ilirisë dhe Dardanisë,
liqenit të qetë, malit krenar,
dashurisë, urtësisë së njerëzisë,
dhe shpirtit shqiptar, të pastër, të rrallë.
Nga Pogradeci i tij i përjetshëm,
vargu i tij u bë këngë e kombit,
dritë që s’shuhet, zë i pavdekshëm,
në gjuhën e bukur të tokës së shqipes.
Bashkë me Nolin në majat e letërsisë,
mbetet flamur i mendjes shqiptare.
I pavdekshëm në kujtesën e historisë: