Është një qiri që askush nuk mund ta ndezë pos teje

Kultura

Është një qiri që askush nuk mund ta ndezë pos teje

Nga: Anton Marku Më: 3 prill 2026 Në ora: 07:17
Anton Marku

PA GJETHE

Në cilën borë u fsheh

gjithë ai dimër

kur njësoj

u vishnin e u zhvishnin

të dielat tona në fundjavë?

Të dehur me gotën e parë

lidhur për shtrat

pangopshëm

Dhjetëra herë

nisur nga e para

Atë vit

aq e pa mëkatshme

dukej e bardha

Para saj

gjithçka tjetër humbte peshe.

BRYMË

Ditën që do të ikësh

mos e përplas derën

Pas shpine

mos i puth gishtat një tjetri

Nuk patëm kohë për më tepër

rrugët na bënë udhëtarë

Do të mbetesh brymë

që fle në duart e mia

E vonuar në ardhje

e ngutur në shkuarje

E padenje për kthim.

VETËM TI

Është një qiri

që askush nuk mund ta ndezë

pos teje

Është një prag dere

që pret hapat e tu

Është një dhomë

që lutet për kthimin tënd

Jam unë

me kokën mbështetur për mur

ulur mbi prag

me një qiri në dorë.

MAJI

Maji do të vijë

e ne do të duhemi përsëri

Në të sotmen e dikurshme

gojëve do të lëshojmë puthje

Që dita të mos e ndajë

atë që nata bashkon.

DËSHIRË

A ka më mirë

se të më mbulojë dimri

në gjoksin tënd

Vesë të bëhem

përreth buzëve tua

Pafundësisht të zgjasë

përkohshmëria jonë.

comment Për komente lëvizni më poshtë
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat