Ai e çoi kryqin e tij deri në Kalvar, e përqafoi. Tashmë i rrahur nga romakët, ai e lejoi veten të gozhdohej, të varej në këtë kryq. Të dashurit e tij ikën, e braktisën në orën e sprovës, armiqtë talleshin aty ku ai gjakosej, duke vuajtur i shikonin me përbuzje dhe thoshin "Atë, fali!".
Çfarë është kjo, si është e mundur një dashuri e tillë sakrifikuese? Ky Jezus, i cili u bë emri më i famshëm në botë dhe lindja e të cilit shënon fillimin e epokës sonë kalendarike dhe libri i të cilit, Bibla u bë më i lexuari. Përgjigja mund të gjendet vetëm në atë libër, ku thotë: "Sepse Perëndia e deshi aq botën, sa dha Birin e tij të vetëmlindurin, që kushdo që beson në të të mos humbasë, por të ketë jetën e përjetshme". Pra, ishte dashuri për secilin prej nesh me qëllimin për të na shpëtuar në jetën e përjetshme.
Vdekja është njëqind për qind e garantuar për të gjithë, askush nuk shpëton. Por, ky Jezus që vdiq edhe në kryq thuhet se e mundi vdekjen dhe u ringjall nga të vdekurit ditën e tretë. Mendoj se këtu kemi nevojë për një shpjegim, si është e mundur kjo? Përgjigjen e gjejmë përsëri në atë Bibël. Ai thotë se "paga e mëkatit është vdekja" dhe se Jezusi si Biri i Perëndisë jetoi një jetë pa mëkat, prandaj vdekja nuk mund ta mbante atë.
Tani e dimë se ne njerëzit e zakonshëm mëkatojmë çdo ditë. Ne shpifim, gënjejmë, shfrytëzojmë, urrejmë dhe trajtojmë njëri-tjetrin pa dashuri, etj. Lista është po aq e pafund sa kjo dashuri e Jezusit për ne kur ai merr përsipër të gjitha miliarda mëkatet tona në kryq, si një magnet gjigant. Dhe përpara Perëndisë Atë, ai thotë "Fali ata!", dhe çfarë mund të bënte atëherë Perëndia përveçse thjesht të na falë kur mëkatet tona janë hequr në kryq. Nëpërmjet kësaj faljeje dhe lirie nga mëkati, u hap papritur rruga drejt jetës së përjetshme, kur vdekja humbi të drejtën e saj për të na mbajtur.
Pyetja dhe frika më e madhe e çdo zemre njerëzore, a është ndoshta “vdekja”? A duhet të pushojmë së ekzistuari sikur të mos kemi ekzistuar kurrë, një pikë që zbehet, zhduket në hiç? Ai që mundi vdekjen përgjigjet me një flijim dhe plot dashuri "Jo, më beso dhe do të jetosh", sepse siç thotë Bibla në fund: "Ku është fitorja jote, o vdekje? Ku e ke thumbin o vdekje? Tharmi i vdekjes është mëkati dhe fuqia e mëkatit është ligji. Por faleminderit Zotit! Ai na jep fitoren nëpërmjet Zotit tonë Jezu Krisht". Dashuria në kryq ka folur, a mund të injorojmë dhe të nxitojmë drejt zbrazëtirës së varrit dhe vdekjes, apo zgjedhim të besojmë dhe të gëzohemi në një të ardhme të mrekullueshme të përjetshme me princin e Jetës, Jezu Krishtin?
Peter Kujala, shkrimtar ndërkombëtar, Offerdal Christian Fellowship, Suedi.