Of, of cilët kanë mbetur të na nënçmojnë, halli i makedançave që se dinë veten se çfarë janë: po çfarë jeni o makedonça, a bullgarë, a serbë, a grekë, a shqiptarë, a Vardarska Banovina jeni, a Pirinska Makedonija, a Egejska Makedonija, pa na tregoni o makedonça i kujt është Goce Dellçevi, leshin hamamit i juaji; po Qiril i Metodij, i kujt është i juaji?, leshin e zi i juaj, po Kiril Pejçinoviq i kujt është i juaji?, leshin e përdredhur i juaji. Po Leka i Madh që i thoni ju Aleksandar Veliki, i kujt është, i juaji?, leshin e çatallit i juaji. Po Nënë Teraza, e kujt është? A e dini çfarë historie keni?, histori rrenash o makedonça, historia juaj është Serpska Banovina, Pirinska dhe Egejska. Halli juaj na nëçmon shqipen, a ju kujtohet koha e ish - jugoslavisë kur shkonim ushtarë, gjuhën tuaj makedonçe askush se merrte në dorë, si s'ju kujtohet sa nënçmuese ishte gjuha juaj makedonçe, sa të nënçmuar ishit para gjuhëve të tjera në ish-jugoslavinë e Titos.
Po tamam dhe ne shqiptarët i kemi fajet që u kemi lazdëruar pa kufi, vend që të flasim shqip me ju, ne për hatrin tuajin e lëmë shqipen tonë të lezetshme e kthehemi e flasim gjuhën tuaj që se njeh dhe Zoti i Madhërishëm. Plus e keqja e së keqes është te disa intelektualë shqiptarë që mendojnë se duke e ditur e folur maqedonishten llogariten si intelektualë të nivelit të lartë. O ju vëllezër intelektualë a bën që sot e tutje kurrë më mos ta flasim këtë gjuhë të panjohur, po nëse duan të merren vesht makedonçet me ne, le të komunikojnë në gjuhën tonë.
Shqiptarët e RMV-së shtiremi se e duam gjuhën amtare, por jo, sikur ta donim me të vërtetë me makedonçet do bisedonim shqip, e jo makedonçe. Mjerisht, sa mendjelehtë e naivë bëhemi, një makedonçe do hyjë në mes tre -katër shqiptarëve, në moment, për një makedonçe, e abstrahojmë shqipen duke komunikuar makedonçe.
Në vend që ata, në mes shqiptarëve të bisedojnë shqip, ne e kthejmë bisedën në gjuhën e tyre, ky veprimi ynë, a s'është nënçmim i gjuhës sonë nga vet ne shqiptarët?