Të çohesh peshë

Opinione

Të çohesh peshë

Nga: Kimete Berisha Më: 20 prill 2026 Në ora: 21:20
Kimete Berisha

1. Krejt ose asgjë

Më pëlqen të menduarit “krejt ose asgjë”.

Nëse diçka s’është perfekte,

është dështim.

Ama.

“Krejt ose asgjë” do të doja të ishte dashuria, për shembull.

Por s’është.

Prandaj, anipse më pëlqen,

e di se të menduarit bardh e zi

është mënyrë e pandershme e të menduarit.

Dhe shumë dëshpëruese.

Sepse ushqen idenë e absolutizmit

dhe të perfeksionizmit… që s'ekziston.

...

2. Sadakaja e pushtetit

Nuk është gabim të duash të kesh çdo gjë.

T’i kesh të gjitha pushtetet.

Edhe presidentin.

Nuk është as joligjore

të duash të kesh gjithçka.

Gabim nuk është as t’i vësh në lajthitje kundërshtarët politikë:

të dukesh sikur po u ofron një copë pushtet

që e di se ata do ta refuzojnë.

Pra:

kryeministri

nuk po bën gabim

që po shpërndan sadaka të pushtetit të tij.

Punë për të.

Por

ai po jep nga teprica,

jo nga zemra.

Dhe teprica

nuk numërohet.

(Gabim bën ai

që e pranon mëshirën e pushtetit të falur.)

...

3. Sadakashi

LDK nuk ka ide

se si ta marrë pushtetin me vota.

Por ka ide

ta shqyrtojë sadakanë e pushtetit të Albin Kurtit.

Ky është gabim.

Gabimi i madh është

që Lumir Abdixhiku sillet si sadakash.

I pasur privatisht -

lypës politikisht.

Ama e shtrin dorën

në mënyrë luksoze:

edhe lyp,

edhe zgjedh.

Lumiri do të pranonte

të bëhej President me sadaka,

por nuk pranon

të bëhet zëvendëskryeministër me sadaka.

Pra, një fukara i vetmuar politik

e shet shtrenjtë

varfërinë e vet politike.

LDK-ja gjithmonë ka talent

të bëjë këso tregti politike

me vetminë e saj.

(Dhe, sinqerisht,

nuk e kuptoj as pse ekziston.)

...

4. Hëngri kryet e vet

Por unë dua të flas

për një gjendje tjetër.

Për atë gjendjen

kur njeriu çohet peshë.

Kur e mira të çon peshë.

Kur pushteti të deh.

Kur hyn në vetmitologji.

Dhe kur, sa më shumë që ke,

aq më shumë do të kesh.

Dhe kur askush

s’mund të ta ndalë hovin

derisa të biesh.

Oh.

Sepse nuk dëgjon askënd.

As sheh njeri.

Veç vetes.

Dhe kot:

nëse gjendet dikush që

të do, të thotë:

- Mos.

- Ndal.

- Çdo gjë ka fund.

Ti nuk i dëgjon.

Sepse është aq larg atje… te retë.

Aq mirë.

E, të gjithë të vegjlit

janë në tokë.

Por ata nuk bien.

Bie veç ai

që është lart.

Dhe bie

para këmbëve

të atyre që nuk janë ngritur kurrë.

Është ajo faza

kur nuk qetësohesh

pa e shkatërruar veten…

Pa të lënë mendtë e vjetra,

derisa, nëse ke fat,

i gjen një palë mend të reja.

Populli thotë:

“E hëngri kryet e vet.”

Dhe kjo ndodh rëndom

pikërisht kur të duket

se i ke punët më së miri.

...

5. Fluturimi i budallait

I kemi parë.

Rend.

Një nga një.

Duke e rrëzuar veten

me mendime të sëmura,

duke u djegur

në dëshirat e tyre të zjarrta.

Duke e helmuar veten

me mllef

e armiqësi.

Është një ligj i pashkruar:

Gjithkush që ka mashtruar,

ka tradhtuar,

ka bërë zullum,

që e ka përdorur dashurinë e të tjerëve si mall,

dhe ka pasur nijet të keq -

nuk ka shpëtuar.

Ka përfunduar

i përbuzur,

i poshtëruar

dhe i izoluar.

Kështu ndodh gjithmonë.

Fluturojnë.

Dhe bien.

...

P.S.

If they return,

remember how they left.

...

AUTOKRITIKË

As mos fal.

As mos harro.

Këndo.

comment Për komente lëvizni më poshtë
Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat