Historia e pushtetit lokal pluralist dhe demokracisë në Preshevë

Opinione

Historia e pushtetit lokal pluralist dhe demokracisë në Preshevë

Nga: Nehat Hyseni Më: 25 shtator 2026 Në ora: 10:28
Nehat Hyseni

Historia e pushtetit lokal pluralist dhe demokracisë në Komunën e Preshevës fillon nga viti 1992 deri në ditët e sotme dhe është një pasqyrë e zhvillimeve politike, shoqërore, institucionale dhe kombëtare të shqiptarëve në Luginën e Preshevës. Gjatë më shumë se tri dekadave, pushteti lokal ka kaluar nëpër periudha të ndryshme: nga vendosja e pluralizmit politik dhe konsolidimi i institucioneve lokale, te përplasjet ndërpartiake, koalicionet e ndryshueshme, ndërhyrjet e faktorëve shtetërorë, bojkotet, krizat institucionale dhe përpjekjet për zhvillim ekonomik e shoqëror.

Presheva përbën një rast të veçantë në sistemin lokal të Republikës së Serbisë. Ajo është një komunë me shumicë shqiptare, por që funksionon brenda sistemit juridik dhe administrativ të Serbisë. Për këtë arsye, pushteti lokal në Preshevë nuk mund të analizohet vetëm si një administratë komunale që merret me buxhetin, urbanizmin, arsimin, infrastrukturën dhe shërbimet publike. Ai ka qenë dhe mbetet njëkohësisht edhe një institucion ku ndërthuren çështjet e identitetit kombëtar, të drejtave të pakicave, marrëdhënieve me Beogradin, raporteve me Prishtinën dhe rolit të faktorit ndërkombëtar.

Komuna e Preshevës shtrihet në 264 km² dhe përfshin qendrën urbane dhe 35 vendbanime. Në territorin e saj funksionojnë institucione arsimore, shëndetësore, kulturore dhe administrative që varen në shkallë të ndryshme nga pushteti lokal dhe institucionet qendrore.

Prandaj, analiza e pushtetit lokal në Preshevë duhet të përgjigjet në disa pyetje themelore:

Si u konsolidua pushteti pluralist pas vitit 1992?

Cilat kanë qenë partitë dhe figurat kryesore?

Pse ka pasur kaq shumë ndryshime të pushtetit?

Çfarë ndikimi kanë pasur koalicionet?

Sa ka arritur pushteti lokal të shndërrohet nga një instrument politik në një administratë profesionale?

Dhe, mbi të gjitha, cilat janë rezultatet konkrete të më shumë se tri dekadave të vetëqeverisjes lokale?

Viti 1992 – fillimi i epokës pluraliste

Viti 1992 shënon një pikë kthese në historinë politike të Preshevës.

Pas periudhës së sistemit njëpartiak socialist, më 31 maj 1992 u zhvilluan zgjedhjet e para lokale demokratike sipas sistemit të ri.

Në Preshevë, Riza Halimi u zgjodh kryetar i komunës dhe u bë shqiptari i parë që drejtoi një komunë në Serbi në epokën pluraliste.

Ky zhvillim kishte rëndësi përtej kuadrit formal të administrimit komunal. Për shqiptarët e Preshevës, ai përfaqësonte kalimin nga një sistem ku vendimmarrja lokale ishte e lidhur me strukturat e sistemit komunist në një sistem ku partitë politike konkurronin për legjitimitetin e qytetarëve.

Në dhjetor të vitit 1992, zgjedhjet e jashtëzakonshme lokale sollën një tjetër zhvillim të rëndësishëm. Dy partitë shqiptare, Partia për Veprim Demokratik dhe Partia për Bashkimin Demokratik të Shqiptarëve, fituan shumicën dhe ndanë pushtetin lokal. Ky ishte një nga rastet e para të bashkëpunimit pluralist shqiptar në një komunë të Serbisë.

Kjo periudhë vendosi themelet e një tradite që do të karakterizonte politikën e Preshevës për dekadat në vijim: pushteti komunal do të ishte në masë të madhe i lidhur me partitë politike shqiptare, ndërsa ndryshimet e shumicave në Kuvend do të përcaktonin edhe ndryshimet në ekzekutivin komunal.

Riza Halimi dhe faza e parë e konsolidimit institucional

Riza Halimi ishte figura dominuese e fazës së parë të pluralizmit në Preshevë. Partia për Veprim Demokratik u shndërrua në një prej forcave kryesore politike shqiptare, ndërsa Halimi ndërtoi një profil të veçantë politik në raport me Beogradin dhe komunitetin ndërkombëtar.

Në zgjedhjet lokale të vitit 2002, sipas sistemit proporcional, Halimi u zgjodh përsëri kryetar i komunës.

Kjo periudhë u karakterizua nga përpjekja për ta përdorur pushtetin lokal si instrument për avancimin e të drejtave të shqiptarëve dhe për zhvillimin ekonomik e institucional të komunës. Halimi mori pjesë edhe në strukturat e dialogut me institucionet e Serbisë dhe me faktorin ndërkombëtar.

Megjithatë, pushteti i tij u përball edhe me kundërshtime të forta brenda skenës politike shqiptare. Pas zgjedhjeve të vitit 2004, PVD nuk arriti të siguronte shumicën në Kuvendin Komunal. Një koalicion i partive të tjera shqiptare ndryshoi raportin e forcave dhe nisi procesin që përfundoi me largimin e Halimit nga posti i kryetarit.

Në nëntor 2005 u zhvillua votimi për shkarkimin e Halimit. Sipas të dhënave të publikuara, 53.22% votuan për shkarkimin e tij, ndërsa 46.78% kundër. Pas kësaj, Kuvendi Komunal zgjodhi Ragmi Mustafën.

Ky moment ishte shumë domethënës: për herë të parë në mënyrë të qartë u dëshmua se pushteti lokal në Preshevë nuk ishte i përhershëm për asnjë parti apo individ. Legjitimiteti politik do të varej nga raportet e forcave në Kuvend dhe nga aftësia për të krijuar shumicë.

Ragmi Mustafa dhe politika e konfrontimit

Ragmi Mustafa u shfaq si një nga figurat kryesore të fazës së dytë të pushtetit lokal pluralist. Sipas biografisë së publikuar nga Trupi Koordinues i Qeverisë së Serbisë, ai u zgjodh kryetar i Kuvendit Komunal në vitin 2004, kryetar i komunës në vitin 2006 dhe përsëri mori drejtimin e komunës në vitin 2009.

Kjo periudhë u karakterizua nga një orientim politik më i theksuar kombëtar dhe nga një qasje më konfrontuese në raport me institucionet qendrore të Serbisë. Burime të ndryshme ndërkombëtare të asaj kohe e përshkruanin përplasjen politike ndërmjet PVD-së së Riza Halimit dhe PDSH-së së Ragmi Mustafës si një ndër faktorët që ndikuan në funksionimin e pushtetit lokal.

Problemi kryesor nuk ishte vetëm dallimi ideologjik. Përplasja politike u shndërrua në një problem të funksionimit institucional. Kur shumica e Kuvendit dhe kryetari i komunës nuk kishin të njëjtin orientim politik, procesi i vendimmarrjes lokale bëhej më i vështirë.

Kjo përvojë tregon një prej dobësive më të mëdha të sistemit politik lokal në Preshevë: partitë shpesh e kanë parë pushtetin si vazhdim të konfliktit politik, në vend që ta shohin atë si mekanizëm institucional për zgjidhjen e problemeve të qytetarëve.

Nga ana tjetër, periudha e Mustafës nuk mund të reduktohet vetëm në konflikt.

Pra, edhe në periudhën e përplasjes politike, pushteti lokal mbeti njëkohësisht një hapësirë negociimi dhe bashkëpunimi institucional.

Zgjedhjet e vitit 2012 dhe konsolidimi i pushtetit

Zgjedhjet lokale të vitit 2012 prodhuan një rezultat të rëndësishëm për Preshevën. Partia Demokratike Shqiptare fitoi 17 nga 38 vendet në Kuvendin Komunal dhe Ragmi Mustafa vazhdoi të drejtojë komunën. PVD-ja mbeti një forcë e rëndësishme opozitare me 10 këshilltarë.

Një karakteristikë e kësaj periudhe ishte fakti se përfaqësimi serb në Kuvendin Komunal u dobësua ndjeshëm. Në zgjedhjet e vitit 2012, listat serbe nuk arritën pragun dhe përbërja e kuvendit lokal ishte tërësisht shqiptare.

Kjo krijoi një situatë të veçantë politike: pushteti lokal kishte një bazë shumë të qartë shqiptare, por njëkohësisht duhej të funksiononte brenda rendit kushtetues dhe administrativ të Serbisë.

Kjo është një nga paradokset themelore të Preshevës: legjitimiteti elektoral lokal është kryesisht shqiptar, ndërsa sovraniteti juridik dhe financiar i komunës përcaktohet nga shteti i Serbisë.

Nga Ragmi Mustafa tek Shqiprim Arifi

Zgjedhjet lokale të vitit 2016 sollën një ndryshim të rëndësishëm në skenën politike të Preshevës. Alternativa për Ndryshim, e drejtuar nga Shqiprim Arifi, fitoi 11 mandate, ndërsa PVD mori 10. PDSH kishte 14 mandate, por mbeti jashtë pushtetit pasi Alternativa për Ndryshim dhe PVD formuan shumicën qeverisëse.

Kjo ishte një kthesë e rëndësishme për dy arsye:

Së pari, u shfaq një forcë e re politike që sfidoi partitë tradicionale.

Së dyti, rezultati dëshmoi edhe një herë se në Preshevë zgjedhjet nuk përcaktojnë gjithmonë drejtpërdrejt se cila parti qeveris; qeverisja përcaktohet nga aftësia për të ndërtuar shumicën parlamentare.

Më 2016, Shqiprim Arifi u bë kryetar i komunës. Në vitin 2018, ai u rizgjodh, pasi lista e tij kishte fituar numrin më të madh të mandateve. RTS raportonte se lista e Arifit kishte marrë 15 mandate dhe se në qeverisjen e re kishte edhe përfaqësues serbë, ndërsa opozita shqiptare e kundërshtoi mënyrën e konstituimit të pushtetit.

Kjo shënoi një ndryshim edhe në raportet ndëretnike brenda institucioneve lokale. Pas një periudhe të gjatë, përfaqësues serbë u rikthyen në pushtetin lokal.

Ardita Sinani dhe rikonfigurimi i politikës lokale

Ardita Sinani u shfaq si një nga figurat më të rëndësishme të politikës lokale të dekadës së fundit. Sipas faqes zyrtare të Komunës së Preshevës, ajo ka qenë këshilltare komunale, anëtare e Këshillit Kombëtar Shqiptar dhe kryetare e degës së PVD-së në Preshevë që nga viti 2015. Ajo është zgjedhur kryetare e komunës në periudha të ndryshme dhe aktualisht ushtron këtë funksion që nga 30 korriku 2024.

Rikthimi i saj në krye të komunës pas zgjedhjeve të vitit 2021 tregoi se skena politike e Preshevës ishte kthyer përsëri në një sistem të konkurrencës së fortë ndërmjet partive shqiptare.

Në këtë periudhë, PVD-ja vazhdoi të mbajë një rol tradicional në politikën shqiptare të Preshevës, ndërsa subjektet e reja politike u përpoqën të ndërtonin alternativa ndaj strukturave tradicionale.

Ndërrimet e shpeshta në krye të komunës gjatë viteve 2016–2024 – Arifi, Sinani, përsëri Arifi dhe më pas Sinani – tregojnë një nivel të lartë të fluiditetit politik.

Në vend të një cikli të gjatë dhe të qëndrueshëm qeverisës, Presheva ka kaluar në një cikël të rotacionit të shpejtë politik, ku marrëdhëniet ndërmjet partive, koalicionet dhe shumicat parlamentare kanë qenë përcaktuese.

Kriza institucionale e vitit 2024

Viti 2024 ishte një nga momentet më të rëndësishme të historisë së fundit të pushtetit lokal në Preshevë.

Më 19 prill 2024 u shpërnda Kuvendi i Komunës së Preshevës dhe u formua Organi i Përkohshëm. Për pasojë, mandati i kryetarit të atëhershëm, Shqiprim Arifit, përfundoi. Me shpërndarjen e Kuvendit Komunal u formua Organi i Përkohshëm.

Në krye të Organit të Përkohshëm u emërua Ragmi Mustafa.

Ky zhvillim shkaktoi debat të madh politik. Arifi e interpretoi largimin e tij si ndërhyrje politike të autoriteteve qendrore, ndërsa vendimi zyrtar i Qeverisë së Serbisë për shpërndarjen e Kuvendit dhe formimin e organit të përkohshëm ishte baza juridike e ndryshimit institucional. Radio Evropa e Lirë raportoi edhe pretendimet e Arifit lidhur me motivet politike të vendimit; këto duhet të dallohen nga fakti juridik i shpërndarjes së Kuvendit.

Ky rast është i rëndësishëm për të kuptuar një problem më të gjerë: sa autonom është realisht pushteti lokal në një komunë shqiptare kur institucioni qendror mund të shpërndajë Kuvendin dhe të vendosë organ të përkohshëm?

Përgjigjja kërkon dallimin ndërmjet autonomisë politike dhe autonomisë juridike. Komuna ka kompetenca të vetëqeverisjes lokale, por këto ushtrohen brenda sistemit ligjor të Republikës së Serbisë.

Zgjedhjet e qershorit 2024 dhe rikthimi i Ardita Sinanit

Pas krizës institucionale, zgjedhjet lokale të 2 qershorit 2024 hapën një kapitull të ri.

Ardita Sinani, si bartëse e listës së PVD-së, fitoi dhe më 30 korrik 2024 u zgjodh kryetare e Komunës së Preshevës. Dokumentet zyrtare komunale konfirmojnë se me konstituimin e Kuvendit dhe zgjedhjen e organeve ekzekutive përfundoi mandati i Organit të Përkohshëm.

Ky është një moment i rëndësishëm sepse rikthimi në institucionet e rregullta nuk ishte thjesht zëvendësim i një kryetari me një tjetër. Ai shënoi kalimin nga administrimi i përkohshëm në një mandat të ri politik.

Sot, kryetare e Komunës së Preshevës është Ardita Sinani, ndërsa dokumentet komunale të vitit 2024 e identifikojnë atë në mënyrë të vazhdueshme si kryetare të komunës.

Pas 34 vitesh pluralizëm politik, historia e Preshevës tregon se demokracia lokale është konsoliduar në kuptimin e konkurrencës politike, por ende përballet me probleme serioze në aspektin e stabilitetit institucional.

Nga viti 1992 deri më sot, pushteti ka kaluar nëpër disa faza:

1992–2004: dominimi i PVD-së dhe Riza Halimit;

2005–2016: konsolidimi i PDSH-së dhe Ragmi Mustafës;

2016–2024: konkurrenca e fortë ndërmjet PVD-së, Alternativës për Ndryshim dhe subjekteve të tjera;

2024–sot: rikthimi i PVD-së dhe Ardita Sinanit në drejtimin e komunës.

Kjo kronologji tregon një fakt të rëndësishëm: Presheva ka kaluar nga pluralizmi i kontrolluar nga një parti dominuese në një pluralizëm më konkurrues dhe më fragmentar.

Por pluralizmi politik nuk është i barabartë automatikisht me qeverisje të mirë.

Një komunë mund të ketë shumë parti, zgjedhje dhe rotacion politik, por nëse administrata mbetet e politizuar, nëse projektet varen nga ciklet zgjedhore dhe nëse koalicionet krijohen vetëm për të siguruar shumicën, atëherë demokracia procedurale nuk shndërrohet domosdoshmërisht në efikasitet institucional.

Problemi i koalicioneve dhe stabilitetit

Një nga karakteristikat kryesore të politikës së Preshevës ka qenë rëndësia e koalicioneve.

Zgjedhjet e vitit 2016 janë shembull i qartë: PDSH kishte më shumë mandate se Alternativa për Ndryshim dhe PVD, por këto dy të fundit krijuan shumicën qeverisëse dhe morën drejtimin e komunës.

Ky është një mekanizëm normal i demokracisë parlamentare, por problemi lind kur koalicionet nuk mbështeten në një program të qartë qeverisës.

Në këtë rast, koalicioni duhet të jetë më shumë se marrëveshje për ndarjen e posteve. Ai duhet të përcaktojë:

● objektivat ekonomike;

● projektet infrastrukturore;

● politikat arsimore;

● shërbimet shëndetësore;

● transparencën financiare;

● politikat për të rinjtë;

● zhvillimin rural;

● bashkëpunimin ndërkufitar;

● përdorimin e gjuhës shqipe;

● marrëdhëniet me institucionet qendrore.

Pa një program të tillë, koalicioni rrezikon të bëhet vetëm një mekanizëm për mbajtjen e shumicës.

Pushteti lokal dhe zhvillimi ekonomik

Një prej sfidave më të mëdha të të gjitha administratave të Preshevës ka qenë zhvillimi ekonomik.

Presheva ndodhet në një pozitë të rëndësishme gjeografike, në korridorin ndërkombëtar që lidh Beogradin me Shkupin dhe më tej me Greqinë. Kjo pozitë teorikisht krijon mundësi të mëdha për transport, tregti, logjistikë, turizëm dhe investime.

Megjithatë, potenciali gjeografik nuk mjafton.

Pushteti lokal duhet të krijojë një administratë që i ndihmon investitorët, siguron dokumentacion të shpejtë, zhvillon zonat ekonomike dhe përgatit projekte për fondet vendore, shtetërore dhe ndërkombëtare.

Në të kaluarën ka pasur bashkëpunim me donatorë dhe organizata ndërkombëtare për projekte infrastrukturore dhe zhvillimore.

Por pyetja kryesore për të ardhmen nuk është vetëm sa projekte janë realizuar. Pyetja është:

A kanë krijuar këto projekte një bazë të qëndrueshme ekonomike që prodhon vende pune dhe e frenon largimin e të rinjve?

Kjo duhet të jetë një prej kritereve kryesore për vlerësimin e çdo administrate të ardhshme.

Arsimi, shëndetësia dhe shërbimet publike

Pushteti lokal në Preshevë nuk mund të matet vetëm me numrin e rrugëve të asfaltuara apo me projektet infrastrukturore.

Arsimi dhe shëndetësia janë po aq të rëndësishme.

Në Komunën e Preshevës funksionojnë tetë shkolla fillore dhe dy shkolla të mesme, ndërsa mësimi zhvillohet në shqip në shumicën e shkollave.

Kjo e bën pushtetin lokal një aktor të rëndësishëm në ruajtjen dhe zhvillimin e jetës institucionale shqiptare.

Problemet e teksteve shkollore në gjuhën shqipe, mungesa e kuadrit profesional, cilësia e arsimit dhe kushtet e objekteve shkollore kërkojnë bashkëpunim ndërmjet komunës, Këshillit Kombëtar Shqiptar, institucioneve të Serbisë dhe institucioneve arsimore të Kosovës.

E njëjta vlen edhe për shëndetësinë.

Komuna duhet të ketë rol më aktiv në planifikimin e nevojave shëndetësore, sigurimin e kuadrit profesional dhe përmirësimin e kushteve të institucioneve lokale.

Raporti me Beogradin dhe Prishtinën

Pushteti lokal në Preshevë funksionon në një trekëndësh politik shumë specifik:

Preshevë – Beograd – Prishtinë.

Ky është ndoshta faktori që e dallon Preshevën nga shumica e komunave të tjera të Serbisë.

Beogradi është qendra juridike, administrative dhe financiare nga e cila varet komuna.

Prishtina është qendra politike dhe kombëtare me të cilën shqiptarët e Preshevës kanë lidhje të fuqishme historike, gjuhësore, kulturore dhe politike.

Presheva, ndërkaq, duhet t’i menaxhojë të dyja këto dimensione në interes të qytetarëve.

Pikërisht këtu kërkohet maturi institucionale. Pushteti lokal duhet të mbrojë interesat e shqiptarëve, por njëkohësisht duhet të sigurojë funksionimin e institucioneve komunale, financimin e tyre dhe realizimin e projekteve.

Kjo kërkon kombinimin e parimit politik me pragmatizmin institucional.

Nga politika e identitetit tek politika e performancës

Në tri dekadat e para të pluralizmit, një pjesë e madhe e politikës së Preshevës është përqendruar në çështjet kombëtare.

Kjo ka qenë e kuptueshme duke marrë parasysh pozitën e shqiptarëve në Serbi dhe historinë e konfliktit në Luginën e Preshevës.

Por sot, përballë emigrimit, papunësisë, problemeve demografike dhe mungesës së investimeve, qytetari kërkon edhe diçka tjetër: performancën e administratës.

Kjo nënkupton një ndryshim të rëndësishëm në mënyrën e vlerësimit të pushtetit.

Nuk mjafton më të pyetet:

Cilës parti i përket kryetari?

Duhet të pyetet:

Çfarë ka realizuar administrata?

Sa vende pune janë krijuar?

Sa investime janë sjellë?

Sa rrugë janë ndërtuar?

Sa është përmirësuar furnizimi me ujë?

Sa janë përmirësuar shkollat?

Sa është rritur transparenca?

Sa shpejt zgjidhen kërkesat e qytetarëve?

Sa profesional është administrimi?

Këto janë pyetjet që duhet të përcaktojnë standardin e ri të politikës lokale.

Presheva pas 34 vitesh pluralizëm

Historia e pushtetit lokal në Preshevë nga 1992 deri më sot mund të shihet si një proces në tri nivele.

Niveli i parë është demokratizimi.

Presheva kaloi nga sistemi njëpartiak në pluralizëm dhe qytetarët fituan mundësinë të zgjedhin ndërmjet subjekteve të ndryshme politike.

Niveli i dytë është konsolidimi i identitetit institucional shqiptar.

Pushteti lokal u bë një nga instrumentet kryesore për artikulimin e interesave shqiptare në kuadër të sistemit të Serbisë.

Niveli i tretë është performanca administrative.

Këtu rezultati është më kompleks. Ka pasur projekte, investime, institucione dhe bashkëpunim ndërkombëtar, por njëkohësisht kanë vazhduar problemet ekonomike, demografike, infrastrukturore dhe administrative.

Prandaj, historia e pushtetit lokal në Preshevë nuk duhet të shkruhet vetëm si histori e kryetarëve dhe partive.

Ajo duhet të shkruhet si histori e institucioneve dhe rezultateve.

PËRFUNDIM

Nga viti 1992 deri në shtator 2026, pushteti lokal në Preshevë ka kaluar nëpër një rrugë të gjatë dhe të ndërlikuar.

Nga Riza Halimi te Ragmi Mustafa, nga Shqiprim Arifi te Ardita Sinani, pushteti ka ndryshuar duar disa herë. Partitë janë ndarë, janë bashkuar, kanë krijuar koalicione dhe kanë kaluar në opozitë. Në disa periudha, konfliktet politike kanë dobësuar funksionimin institucional; në periudha të tjera, koalicionet kanë krijuar stabilitet dhe kanë mundësuar realizimin e projekteve.

Rëndësia historike e vitit 1992 qëndron në faktin se atëherë u vendosën themelet e pluralizmit politik lokal shqiptar. Zgjedhja e Riza Halimit si kryetar komune shënoi një moment të rëndësishëm në historinë e përfaqësimit politik shqiptar në Serbi.

Viti 2005 tregoi se asnjë pushtet nuk është i përhershëm dhe se përplasjet politike mund të prodhojnë ndryshime të mëdha institucionale.

Viti 2016 solli një gjeneratë të re politike dhe një model të ri koalicioni, ndërsa periudha 2017–2024 u karakterizua nga rotacioni i shpeshtë ndërmjet Shqiprim Arifit dhe Ardita Sinanit.

Kriza e vitit 2024, shpërndarja e Kuvendit dhe formimi i Organit të Përkohshëm dëshmuan se pushteti lokal në Preshevë mbetet i lidhur ngushtë me strukturën shtetërore të Serbisë.

Ndërsa zgjedhjet e vitit 2024 dhe zgjedhja e Ardita Sinanit më 30 korrik 2024 shënuan rikthimin e institucioneve të rregullta lokale.

Por sfida e sotme është shumë më e madhe se ndryshimi i një kryetari me një tjetër.

Presheva ka nevojë për një fazë të re të qeverisjes lokale, ku identiteti kombëtar, demokracia, profesionalizmi administrativ dhe zhvillimi ekonomik të mos shihen si alternativa, por si pjesë të së njëjtës politikë publike.

Pushteti lokal i së ardhmes duhet të matet jo vetëm me atë se kush qeveris, por me atë si qeveris dhe çfarë ndryshon në jetën e qytetarëve.

Pas më shumë se tri dekadash pluralizëm, pyetja kryesore për Preshevën nuk është më nëse ekziston pluralizmi politik. Ai tashmë është pjesë e jetës institucionale.

Pyetja e re është:

A do të arrijë pluralizmi politik të shndërrohet në një kulturë të qëndrueshme të qeverisjes së mirë, përgjegjësisë publike, transparencës, zhvillimit ekonomik dhe mbrojtjes së interesit qytetar?

Pikërisht përgjigjja në këtë pyetje do të përcaktojë kapitullin e ardhshëm të historisë së pushtetit lokal në Preshevë.

Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat