Një shikues ka dërguar disa fotografi nga palestra dhe pyetja e tij ishte e drejtpërdrejtë dhe me shqetësim:
“Kur kanë ndryshuar rregullat e hendbollit në Kosovë?
Me pesë lojtarë luhet hendbolli?
Katër hendbollistë dhe një portier në fushë kundër palës rivale?
Mos e bë Zot!
Mos vallë Kosova po u prin me shpejtësinë e dritës ndryshimit të rregullave?”
Shikuesi ishte brenda palestrës së sportit “Bill Clinton” në Ferizaj dhe më shkroi i tronditur.
Hendbolli standard luhet me shtatë lojtarë, por dje Llapi U-16 ka udhëtuar në Ferizaj me vetëm katër lojtarë dhe një portier. Dhe ndeshja është zhvilluar ashtu.
Në fund, Kastrioti U-16 e fitoi takimin me rezultat 25:12 edhe pse vendasit nganjëherë nuk luani komplet në shenjë respekti për rivalin që nuk kishte lojtarë.
Delegati dhe gjyqtarët meritojnë notën dhjetëshe për sakrificën, durimin dhe lejimin e zhvillimit të kësaj ndeshjeje.
Me këtë logjikë, një ditë do të luhet edhe me tre lojtarë e portier. Nuk është dert i madh, mjafton loja të zhvillohet, qoftë edhe me një portier dhe një lojtar!
Shihni ironinë: një trevë si Llapi, që ka dhënë emra të hendbollit, sidomos në kohën e okupimit dhe rezistencës kundër regjimit serb, kishte gjenerata shembullore dhe kampione të Kosovës për juniorë.
Vlonte me talente.
Për këtë mjafton të pyesni Hasan Shala, i cili ka dekada në hendboll dhe mund të tregojë për kohën e shkëlqimit të Llapit.
Si është e mundur që një Llapi të vijë në këtë gjendje?
Kjo është e dhimbshme. Është krizë e thellë, krizë talentesh dhe krizë financiare për shumicën e klubeve.
Dhe kur sporti bie në këtë nivel, alarmi nuk duhet të ndizet vetëm në një qytet, por në gjithë vendin.