Imunitet për guvernatorin, përjashtim për opozitën: Ku po shkon reforma në drejtësi?

Editorial

Imunitet për guvernatorin, përjashtim për opozitën: Ku po shkon reforma në drejtësi?

Më: 31 tetor 2026 Në ora: 11:52
lustrim: dera e Bankës së Shqipërisë e mbyllur me dry, çelësi në dorën e Kuvendit.

Ka javë kur politika e një vendi tregon më shumë sesa në vite të tëra. Për Shqipërinë, kjo është e tillë.

Të enjten, Kuvendi miratoi me 84 vota ligjin e ri për Bankën e Shqipërisë. Sipas nenit 72, guvernatori nuk mund të arrestohet dhe nuk mund t’i kontrollohen as personi e as shtëpia pa autorizimin paraprak të Kuvendit, kur rasti lidhet me detyrën. Në të njëjtën seancë, salla u mbush me tym, Berishës iu hoq fjala, dhe një ditë më vonë ai u përjashtua për dhjetë ditë. Pesë deputetë të tjerë të PD-së u përjashtuan për dy muaj.

Secili vendim mund të mbrohet më vete. Bankat qendrore kanë nevojë për pavarësi, dhe Kuvendi ka të drejtë të vendosë rregull në sallë. Por kur të dyja ndodhin në të njëjtën javë, mesazhi është i qartë: shumica vendos kush mbrohet nga prokurori dhe kush nuk mund të flasë.

E para: filtri u bë politik. Drafti i korrikut ia jepte autorizimin Gjykatës Kushtetuese, një organi që, me gjithë problemet e veta, nuk varet nga votat e një partie. Versioni përfundimtar ia kaloi atë shumicës parlamentare. Ky nuk është detaj teknik. Kjo i jep politikës fjalën e fundit mbi masat e prokurorisë ndaj zyrtarit kryesor të sistemit financiar.

E dyta: Brukseli nuk mund të përdoret si mburojë. Mazhoranca thotë se ligji ka “dritën jeshile” të Komisionit Evropian. Përgjigjja e KE-së thotë diçka më të kujdesshme: ligji po vlerësohet, dhe standardi i Protokollit 7 do të zbatohet nga dita e anëtarësimit. Me fjalë të tjera, deri atëherë kjo mbrojtje është zgjedhje e Tiranës, jo detyrim i Brukselit.

E treta: reforma në drejtësi është e shqiptarëve, por u ndërtua bashkë me amerikanët. SHBA-ja e mbështeti politikisht, financiarisht dhe me ekspertë, që t’i jepte vendit një prokurori që nuk kërkon leje. SPAK-u ka ecur pikërisht sepse askush nuk ka pasur filtër mbi të. Çdo ligj që rikthen lejen politike, sado i ngushtë, cenon parimin mbi të cilin u ndërtua ai institucion.

E katërta: koha e zgjedhur nuk mund të ishte më e keqe. Prej tri javësh studentët protestojnë kundër një klase politike që e shohin të shkëputur nga jeta e tyre. Atyre u thuhet se mund të humbin bursat nëse sulmojnë policinë, ndërsa guvernatorit i jepet mbrojtje e posaçme. Ky kontrast e ushqen pikërisht mosbesimin që sjell njerëzit në rrugë.

Askush nuk ka provuar se guvernatori ka bërë diçka të paligjshme, dhe ky editorial nuk e pretendon këtë. Çështja nuk është personi. Çështja është parimi: në një shtet ligjor, prokurori nuk pyet politikën përpara se të veprojë. Shqipëria e mësoi këtë me kosto të madhe dhe me ndihmë amerikane. Nuk do të ishte mirë ta harronte tani, në mes të negociatave me BE-në.

Sot mund të lexoni Shfletoni kopertinat