Kosova e fitoi lirinë me gjak. Toka e saj ende mban gjurmët e atij gjaku. Pas çdo dëshmori qëndron një nënë, një baba, një fëmijë, një familje që ende e ndien boshllëkun.Ende nuk janë tharë lotët e kombit.Prandaj, ndalemi një çast dhe ta pyesim veten: A është kjo koha për t’u ndarë mes vete? A është kjo koha për të ushqyer inate, përçarje dhe urrejtje?
Jo!
Të bashkohemi, o vëllezër! T’i lëmë mënjanë inatet, dallimet dhe egoizmin. Të mos e copëtojmë me duart tona atë që u pagua kaq shtrenjtë me gjak. Nga Kosova në Shqipëri, nga Maqedonia e Veriut në Preshevë, nga Mali i Zi te çdo shqiptar kudo që jeton — le ta ndiejmë veten një familje kombëtare. Nuk kemi nevojë të jemi të njëjtë për t’u bashkuar. Mund të mendojmë ndryshe, të votojmë ndryshe e të jetojmë në vende të ndryshme, të kemi besime ndryshe, por kombin, gjuhën, kulturën dhe kujtesën tonë mos t’i kthejmë në arsye për përçarje. Mund të kemi mendime të ndryshme. Mund të kemi bindje të ndryshme. Mund të mos pajtohemi për shumëçka. Por nuk kemi të drejtë ta harrojmë se çfarë na ka bashkuar. Le t’i nderojmë të rënët jo vetëm duke i kujtuar, por duke mos e shkatërruar njëri-tjetrin.
Mjaft me përçarje!
Mjaft me inate!
Mjaft me plagë të reja mbi plagët e vjetra!
Tani është koha të shikojmë përpara. Të ecim bashkë. Të flasim më pak me zemërim dhe më shumë me përgjegjësi. Të mos lejojmë që dallimet tona të bëhen më të mëdha se dhimbja jonë e përbashkët.
Bashkë, o vëllezër!
Për Kosovën.
Për ata që ranë.
Për nënat që ende qajnë.
Për fëmijët që duhet të rriten në paqe.
Të mos harrojmë të kaluarën, por të mos lejojmë që e kaluara të na pengojë të ndërtojmë të ardhmen. Dhe kur të na pyesin një ditë ata që do të vijnë pas nesh: “Çfarë bëtë me sakrificën që trashëguat?”, le të kemi një përgjigje që nuk na turpëron:
Nuk e harruam gjakun. Nuk e humbëm njëri-tjetrin. U bashkuam dhe ndërtuam.
Sepse ata që ranë nuk na lanë vetëm një kujtim. Na lanë një amanet.
Dhe amaneti është i shenjtë:
TË JEMI BASHKË.
TË QËNDROJMË BASHKË.
TË ECIM BASHKË.
PËR ATË QË U PAGUA ME GJAK,
LE TA NDËRTOJMË ME BASHKIM